Çocuğun yüzüne bakmak gerekiyor. “Anne babalar elbette ki çocuklarının yüzlerine bakarlar” diyebilirsiniz. Ancak bundan çok emin değilim. Galiba bazı anne babalar çocuklarının yüzlerine doğru dürüst bakmıyorlar. Bu kanıya çok acı bir bilgi edindikten sonra ulaştım.

Bir süre önce bir ilimizde bir sucu dükkanının arkasında ses geçirmez bir oda oluşturmuş, iki yıl boyunca kendi yeğenleri de dahil mahallenin çocuklarına insanlık dışı bir şey yapmıştı. İdam cezasına karşıyım, bu olaya da idam verilmemeli ancak vicdanım, indirimi olmayan müebbet hapis cezası verilmesinden, zanlının kravat takarak indirim almamasından ve kimyasal işleme tabi tutulmasından yana.

Bu korkunç olayın hukuki boyutunun yanı sıra bence bizlere verdiği bir başka önemli mesaj var. O da şu: Bir çocuğa iki yıl boyunca böyle korkunç bir şey yapılır da anne babasının hiç haberi olmaz mı? “Haberi olmayabilir çünkü ses geçirmez oda da yapacağını yapmıştır” diyebilirsiniz. Peki, bu anne babalar çocuklarının yüzlerine hiç mi bakmadılar? Böyle korkunç bir muameleye muhatap olan çocukların yüzlerinden elbette ki bir şeyler anlayabilirsiniz. Anlaşılan onca ana baba çocuğunun yüzüne doğru dürüst bakmamış, ondaki tuhaflığı fark etmemiştir. Belki de çocuklarının allak bullak olan yüzleri gördüler ama çocuktur diyerek önemsemediler. 

Bu olayda sucu elbette ki suçludur ancak çocuklarının yüzlerinden uğradıkları felaketi anlayamayan anne babalar da suçludur. Çocuğunuza sokakta bir motosiklet çarpsa, yere düşse, bir tarafı kırılmasa bile az sonra onu gördüğünüzde, az önce bir şeyler olduğunu anlarsınız. Bunun için onun yüzüne bakmanız gereklidir. Bu vahim olayda o kadar anne baba, o kadar zamanda........

© Cumhuriyet