Yaz dedi bana da Sümer ereni, âlemler, kelamlar sultanı:

Kalemin demirden, defterin taştan, aklın arştan olsun.

Bilgelerin emridir: Kalbe sunulan kamunun aklına dolsun.

Dedi ki Âlemlerin Rabbi: Oku eserimi, söyle ey Nesimi!

Höykürdü azgın softa: Kes sesini, keserim o Türkçe nefesini.

Ulu ozan ulu kitaba koydu elini, baktı gözlerinin köküne,

Dedi: Har içinde biten gonca güle minnet eylemem!

Sonra okudu ki: Sırat-ı Müstakim üzre gözetirim Rahim’i!

Döktü başında aşağıya........

© Aydınlık