Göreviydi fedainin, şehadete daha baştan atılanın:

Kefeniyle doğan fani, bilirdi Tahran hurmasının lezzetini,

Bilirdi elbet Zagros’ların şifa rüzgârını içine çekmesini:

Verdi nefsini nefesini, gelin görün rintler bahçesinde gülünü.

Yaşasın diye yeryüzü kardeşliği vatanın özgür doğasında:

Doldurmuştu destanların öğütlerini, yoksun yüreğine.

***

Necefli oğul, ulu şuraya emekleyerek geldi, toprağı bildi,

Hayyam’dan el almış, yaradılış felsefesinin göklerini:

Kardeşiydi uçan turnanın, karıncanın derdini dinledi.

Dehhak’a hak bildiren demirci Kava’nın yoldaşı Laricani,

Aynı umutla geçer........

© Aydınlık