Heinrich Zimmermann Varşova'da doğdu, yetişkin yıllarını Berlin'de geçirdi.[1] Yahudi bir gazeteciydi ve kinologdu, yani köpek ırklarını, davranışlarını ve bakımını inceleyen biriydi. 1923'te Berlin'de "Mensch und Hund/İnsan ve Köpek" dergisini çıkarmaya başladı. İki haftada bir basılan dergi kısa sürede Almanya'nın dört bir yanında okundu. Zimmermann sayfalarında köpek bakımını anlattığı kadar hayvanlara yapılan kötülüklere de yer veriyordu.[2] 1924'te Berlin'deki hayvan koruyucuların bir toplantısında söz alıp hayvanlar için her yıl tekrarlanacak bir gün önerdi.[3] 4 Ekim Hayvanları Koruma Gününün hikâyesi bu öneriyle başladı.

Sportpalast'taki kutlama

Zimmermann, hayvanlar için büyük bir halk toplantısı düzenlenmesini öneriyor ve ilk buluşmayı da 4 Ekim'de yapmak istiyordu. O gün, hayvanların koruyucusu sayılan Assisili Francesco'nun yortusuydu.[4] Beklediği kalabalığa yetecek tek yer Schöneberg'deki Sportpalast'tı. 1910'da buz pateni ve bisiklet yarışları için yapılan salon on bin kişi alıyordu ve Berlin'in en büyük toplantı mekânlarından biriydi.[5] Ekimde salon müsait değildi, buluşma 24 Mart 1925'e kaldı. İlk buluşmaya beş binden fazla kişi katıldığı kayıtlara geçti.[6] Bu kalabalığın çoğunun derginin okurları olması muhtemel, ama bunu gösteren bir belge yok. Kesin olan, günün bir bakanlığın ya da büyük bir derneğin kararıyla değil, bir derginin çevresinde toplanan insanlarla başladığı.

O gün salonda neler konuşulduğunu ise tam olarak bilmiyoruz. Kimlerin davet edildiğini, kimlerin kürsüye çıktığını, hangi derneklerin geldiğini gösteren bir program ya da tutanak bugün ulaşılabilen kaynaklarda yok. Zimmermann'ın bir konuşma yapıp hayvanlara kötü muamelenin her yerde yasaklanmasını istediği kayıtlara geçmiş.[7] Bazı hayvan koruma dernekleri etkinliğin ilk tarihi 24 Mart'ı esas alıyor, Avusturya ve İsviçre'deki bazı kurumlar ise 4 Ekim 1925’i kutlama günü kabul ediyor.[8] Belki de yıl içinde birkaç kez  “hayvanları koruma günü” mesajlı paylaşımlara rastlamamız bu yüzdendir, kim bilir?

Zimmermann'ın içinde çalıştığı hayvan koruma hareketinin bir yüzü daha vardı. 1920'lerde Almanya'daki derneklerin önemli bir kısmı, Yahudilerin dini kurallara göre hayvan kesmesini yasaklatmak için kampanya yürütüyordu. Hayvan adına konuşan bu kampanyalar çoğu zaman Yahudi düşmanlığıyla iç içeydi. Berlin ve Münih dernekleri 1927'de bu yönde ortak bir broşür bastı, Bavyera 1930'da yasağı yasalaştıran ilk eyalet oldu.[9] Zimmermann hayvanlar için ortak bir gün kurmaya uğraşırken, birileri “hayvan koruma” ifadesini onun topluluğuna karşı kullanıyordu. Hayvana gösterilen şefkatle insana yöneltilen düşmanlık aynı ağızdan çıkabiliyordu. Soykırım tarihinin en acı tutulmalarından biri belki de bu. Faşizmin ağzında hayvan sevgisi. Daha da acı olan, bu ideolojik........

© Agos