“Hiçbir başarının cezasız kalmadığı bir ülkede, yurduna ve diline hizmet etmenin bedelini 12 Mart zindanlarında ödemiş” yazardır, kalem erbabıdır. “Unutmamak gerekir ki, insan hapishanede de özgürdür. Çünkü bir bakıma özgürlük insanın yüreğinde, ciğerinde ve beynindedir. Bunlar olmadıktan sonra dışarıda olmuşsun kaç para eder!..” diyebilmiş bir aydındır. Çok, çok kıymetli entelektüelimizdir. Ona göre entellektüel, ”bağımsız ve özgür bir varlıktır”. Ardından ekler Özdemir Usta; “Entelektüel karanlığı gören adam değildir, karanlıkta gören adamdır. Tarih, kimin ‘Entelektüel’ olduğuna en azından 50 yıl sonra karar verir. Kitapsızlara, eylemsizlere entelektüel denilmez!” “Ülkemi seviyorum, bayrağımı seviyorum, bir evren tutsağıyım ama kendi dilim var, onunla yazıyorum!” dizeleriyle Türkçeye sahip çıkma bilincini aktaran bir ozandır...

Özdemir İnce; “Olanca bilgeliğiyle ve ozanca sabrıyla doğru bildiklerini kitaplarında, köşelerinde vurgulamayı sürdürendir. Doksan yıllık birikimini topluma aktarmaya devam ediyor, çünkü o, Mustafa Kemal Atatürk’ün devrimi emanet ettiği 'Türk Gençliği'nin yaşta ya da bedende değil, zihinde olduğunun ayrımındadır. Aydın olma sorumluluğunu duyumsayan, donanımlı bir entelektüel olarak yaşamını adadığı doğruları kendine özgü biçemiyle haykırıyor. Tıpkı Rıfat Ilgaz’ın ‘Aydın’ı tanımlarken dediği gibi: Yollar kesilmiş alanlar sarılmış, Tel örgüler çevirmiş yöreni, Fırıl fırıl alıcı kuşlar tepende, Benden geçti mi demek istiyorsun? Aç iki kolunu iki yanına Korkuluk ol!" Tıpkı yıllar önce kendisinin dediği gibi: ‘Ey oğul bir gün yazıcı olursan, kuşkunun birikmenin ve beklemenin yazıcısı, sakın masal anlatma ülkenin çocuklarına, Zaman akıp gitmekte dağ taş değişmektedir demir paslanmakta temel........

© 9 Eylül Gazetesi