Son zamanlarda dikkatimi çeken bir şey var: Sokakta yürürken bir bakıyorsunuz yeni bir kafe açılmış, bir bakıyorsunuz aynı dükkânın camına "devren satılık" yazısı asılmış. Bu döngü o kadar sık tekrarlanıyor ki artık kimse şaşırmıyor bile.

Bunun arkasında basit ama can sıkıcı bir gerçek yatıyor: İnsanlar biriktirdikleri sermayeyi üretime değil, "kolay" gördükleri işlere yatırıyor. Sanayi kurmak zor. Makine almak zor, ustalık ister, uzun vadede geri döner. Ama bir dükkân kiralayıp tabela astırmak, birkaç masa sandalye koymak çok daha kolay görünüyor. Kolay görünüyor demek, kolay demek değil elbette. Aksine yeme-içme sektörü göründüğünden çok daha riskli bir alan.

Düşünün: Bir aşçının o gün yaptığı tek bir hata, bir müşterinin sağlığını doğrudan etkileyebiliyor. Ürün israfı, personel sirkülasyonu, kira artışları, mevsimsellik, değişen zevkler... Bir imalat işinde ürettiğiniz malın kalitesini kontrol edebilirsiniz, ama bir restoranda her akşam yeniden sınava giriyorsunuz. Buna rağmen insanlar üretimden çok bu alana yöneliyor, çünkü giriş engeli düşük görünüyor.

Peki sonuç ne oluyor? Aylar süren hazırlık, milyonlarca liralık........

© Sonsöz