Evet, yokluğumuzdaki günlerin yaşanmışlıkları bitmez. Hepsi aklımızda, ruhumuzda, anlatmaya devam edeceğiz. Biraz da sahalardan haber verelim.

Bu, güzel bir duygu. Kimi hassasiyetinizden, kimi güler yüzünüzden, belki hoş sohbetinizden. Gerçekten derinden bakabilmişse, samimiyet ve art niyetsiz olan yanından yakalar kimi, bulur ve tutar.

Teşekkür ederim, dostlarım… Hayatın yeterince herkese göre karışıklığı ve buna rağmen aydınlık tarafın penceresini, açık tutmaya çabalayanlar içinde günleri, ayları ve bir yılı daha geride bırakmaya az zaman kala.

Çok yoğun IKSV sonrası kaldığımız yaklaşık üç buçuk, dört aya kadar tekabül eden sürenin ilk film serisinin izleme fırsatını, üst üste olarak dün gerçekleştirdik.

Arka Fonda –SINIRSIZ- yazıyor.

Sınırsız ve Sonsuz, gerçek dostlarımla.

Leman & Atilla Dorsay ile Kanyon Paribu Cineverse- Salon 5

Eskiden telefonlar yokken; yer- şimdinin konum ve sadece saat verilirdi. Gelmemen için çok çok önemli mazeretin olmalıydı. Zira verilen –söz-gerçekten kıymetli ve bir anlam taşırdı. Gerçekten olması gibi.

Zor zamanlarımda beni hiç yalnız bırakmayanlardı onlar ve geçen gün aradılar yine Atilla Hocam diyor ki: Vallahi biz seni ihmal ettik! Bizimde çok işlerimiz vardı ama. Sen, bizim gerçek dostumuzsun. Haftada bir kez aramalıydık!

Hâlbuki konuştuk, mesajlaştık.

-Hocam, onu hiç yapmayan/ yapamayanlara bırakın! Daha ne yapacaksınız?

Filmin ilki, sizlerle paylaşacağım “Aşkın Büyüsü 2” diğeri ise “ İçimdeki Yabancı”

Sabah ilk seans, PPR Medya daveti ile Kanyon Paribu’ya vardığımda, gördüğü anda hızlı adımlara bana koşan sevgili büyüğüm, Leman Dorsay. Nezaketi sonsuz. Yer yok diye kendi yerini bana verip, basamaklı yere geçti. Yetmedi, ne içersin deyip “zahmet etme alırım” desem de. Dinlemedi.Bana ikramlıklardan taşıdı. Beni sevmeleri ayrı, Leman Hanımın benzer durumu yaşamış olması ve hala o empatiyi kurabilmiş olması, birazdan izleyeceğimiz filmin içinde bahsi geçen, tam da o  “kız kardeşlik ruhunu “ taşımakta. Keza Atilla Hocam, beni her gördüğünde bıkmadan usanmadan tekrar ettiği şarkıyı söyledi:

-Vallahi billahi en çok sana söylemişimdir, bunu. Biliyorsun!

TV Programımda bile söylediniz! 

İşte insan şanslı olunca, sevip-sevilince böyle karşılanıyor. Minnettarım. Önce onlar benim büyüğüm, üstelik. Ama gerçek dostluk böyle bir şey.

28 YIL SONRA AŞKIN BÜYÜSÜ

-Benim kanım, Senin kanın, Bizim kanımız. Birlikte olduğumuzda kimse bizi yıkamaz!” destur, motto bu!

Gerçek bir birlikteliğin, hangi cins ile olduğu önemli değil. Önemli olan içine konan anlam, doldurulmuş mu? Buna da güven, sadakat, erdem ve elbette sevgi diyoruz. Ve bildiğiniz gibi illâ kan bağı olmasına gerek olmadan da çok kuvvetli dostluklar kurulabilmesi mümkün. İşte tıpkı Leman Dorsay’da olduğu gibi. Hastane odasında yatağımda ziyarete gelen ilk kişi........

© Muhalif