Terörsüz Türkiye’nin meclis sınavı
Türkiye’nin gündemi hareketli. Diyarbakır’da bir konser sahnesinden Meclis kürsüsüne kadar uzanan Amedspor atkısı tartışmasını, Haluk Bilginer’in yıllar önce dile getirdiği “Türkiye sineması” önerisi izledi. Ankara’da ise Terörsüz Türkiye sürecini izleyecek yeni komisyonun kapısında kimin içeri gireceği, kimin sandalyesini boş bırakacağı konuşuluyor.
Bir futbol atkısı, bir sinema tartışması ve bir Meclis komisyonu… Üçü de bu memlekette kimin kendini nasıl ifade edebildiği ve o sözün nerede karşılık bulduğu meselesine dokunuyor.
Ben doğrusu artık “Türkiye sineması” dememiz gerektiğini düşünüyorum. Türkçe filmlerin bu ülkenin kültüründeki kurucu yeri ortada. Kürtçe çekilmiş bir film de aynı memleketin insanına, hafızasına ve hikâyelerine yaslanıyor. “Türkiye sineması” ifadesi, bu ortaklığın dil bakımından ne kadar zengin olduğunu daha iyi anlatıyor.
Zülfü Livaneli’ye Diyarbakır’da Amedspor atkısı takılması da bu açıdan düşündürücü. Diyarbakırlı için şehrine gelen sanatçıya takımının atkısını vermek olağan bir misafirperverlik. O jestin siyasi izahat gerektirecek bir hadiseye dönüşmesi ise bize toplumdaki güvenin hangi hızda değiştiğini gösteriyor. Silahın gündemden çıkmasını isteyen bir ülke olarak, Diyarbakır’ın kendini bir futbol kulübüyle ifade etmesini hâlâ neden bu kadar gergin karşılıyoruz?
Ankara’da haftanın en dikkat çekici ayrıntısı, henüz gönderilmemiş bir resmî yazı. TBMM Başkanı Numan Kurtulmuş, yeni İzleme Komisyonu için siyasi partilerle görüştü. Özgür Özel, YENİ Parti’nin komisyona üye vermeyeceğini açıkladı. Kurtulmuş, yüz yüze görüşmede bu kesinlikte bir cevap almadığını ve üye sayısı belirlendiğinde........
