Toprağın feryadı
Bugün sözü toprağa bırakalım. Ama bu kez toprak susmasın, konuşsun; insanın yüzüne gerçekleri haykırsın. Çünkü insan, üzerinde yaşadığı, kendisini besleyen ve bir gün yine bağrına döneceği toprağa karşı hiç bu kadar acımasız olmamıştı.
Sen dünyaya geldiğinde seni ben karşıladım. İlk adımlarını benim üzerimde attın. Benim bağrımda yetişen nimetlerle beslendin, büyüdün, güçlendin. Üzerimde evler yaptın, şehirler kurdun, fabrikalar yükselttin. Dağlarımı deldin, ormanlarımı kestin, derelerimi kirlettin. Yetmedi, beni kimyasallarla zehirledin.
Peki, sana soruyorum ey insan!
Ben sana ne yaptım da bana bu kadar düşman oldun?
Seni beslemekten, sana nimet sunmaktan başka hangi kötülüğüm vardı?
Ben sana doğal hâlimle meyve, sebze, tahıl ve türlü türlü bitkiler yetiştirirken sen neden daha fazlasını istedin?
Bir avuç daha fazla ürün almak, biraz daha fazla para kazanmak uğruna neden kimyasal gübreleri, tarım ilaçlarını bilinçsizce üzerime döktün?
Neden doğal dengemi bozdun?
Niçin bende hayat bulan milyonlarca canlıyı, mikroorganizmayı yok saydın?
GDO'lu tohumlar, endüstriyel tarım, bilinçsiz ilaçlama ve kimyasal atıklarla beni kendi özümden uzaklaştırdın.
Hiç düşündün mü, bir gün benim verimim düşerse ne yiyeceksin?
Sularım kirlenirse ne içeceksin? Ormanlarım yok olursa nerede nefes alacaksın?
Fabrikalarının zehirli atıklarını üzerime döktün.........
