Yalnızlaşıyoruz
En ücra sinir hücrelerimizin uç noktalarına kadar hissettiğimiz yaşamın girintili çıkıntılı ekseninde, ayakta kalmaya çalışıyoruz.
Değişimin değişmekten nefes aldırmadığı anlık değişimlere ayak uydurabilme noktasında, büyük çabalar sarf ediyoruz.
Değirmen taşının buğday tanelerini un ufak edip toz haline getirdiği gibi, biz insan evlatları da zaman denilen öğütücü mecranın içinde kendi toz dumanımızla, yine tozu dumana katarak yaşamımızı sürdürmeye çalışıyoruz.
Dijital dünyanın birebir etkisi ve internetin en küçük........
