Cumali Ünaldı Hasannebioğlu (Malatya 1949-)

yönelir ya yüreğim rahm’ine, bir kupa baldırandır hüznüm erir

eritir gibi med-cezir bir suyu dünyaya tutunan yüzüm erir

harf erir, kelime erir; erir de akkor bir metal olur cümlelerim

yakarış kıvılcımları ağar, düşmeden toprağa sözüm erir

kar serper bu közlerin yakıcı çevresine / yüreğimde o umut

elimde ağlamakların erittiği bir mendil, sürerim gözüm erir

gece, açılmış çiçekleriyle kuşatıp gider çepçevre; yalnızken

kendime yönelişlerin dipsiz sularında bir batık gemidir........

© İnsaniyet