Türkiye’de çocuk edebiyatının kökleri, hem Osmanlı dönemindeki klasik edebiyat geleneğine hem de halk edebiyatının zengin sözlü kültürü olan masallar, destanlar ve ninniler dünyasına uzanır. Tanzimat döneminden itibaren Batı’daki çocuk kitapları tercüme edilmiş ve Batı tarzında modern çocuk edebiyatı metinleri üretilmeye başlanmıştır. Cumhuriyet’in ilanıyla birlikte çocuk edebiyatı, yeni bir ulus inşa etme projesinin önemli bir parçası hâline gelmiştir. Bu dönemde yazılan eserlerde, çağdaşlaşma, bilim, akıl, tarih bilinci ve Türkçenin arındırılması gibi temalar da ön plana çıkartılmıştır. 1950’lerden sonra, çocuk edebiyatında daha çoğulcu bir yaklaşım gelişmeye başlamış, geleneksel değerlerle modern değerlerin sentezi arayışları güç kazanmıştır. 1980’ler ve sonrasında ise hem küreselleşmenin etkileri hem de lokal kültürel kimliklere dönüş eğilimleri çocuk edebiyatında kendini göstermiş, bu dönemde dinî değerleri, Anadolu kültürünü ve irfanını merkeze alan yazarlar öne çıkmaya başlamıştır. Bilhassa Cahit Zarifoğlu, çocuklar için kaleme aldığı eserlerinde geleneğin özünü modern anlatım biçimleriyle buluşturan bir sanatçıdır. Onun için çocuk edebiyatı sadece estetik bir ifade alanı değil, hakikatin çocuk diline en sahici biçimde taşınabileceği bir köprü olmuştur. Anlatının sınırlarını aşan bir içtenlikle yaşadığı çağın insanına ve çocuğuna tanıklık etmiştir. Geçmişin hikmetini bugünün diliyle yeniden yoğuran Zarifoğlu, edebiyatı çocuğun iç dünyasını kavrama yolu olarak görür. Çocuğa yazdığı eserlerde parmak sallayan bir öğretme ve dayatma kaygısı taşımaz Zarifoğlu, onun amacı çocuğun içsel duyarlılığını kelimeler aracılığıyla uyandırmak ve onu yeniden insana ulaştırmaktır. Geleneği çocuklara ustaca sunan yazarın kitapları, kültürel aktarımda büyük bir rol oynar. Örneğin Kuşların Dili adlı eseri, klasik bir metin olan Ferîdüddîn Attâr’ın Mantıku’t-Tayr’ının çocuk edebiyatı alanında güzel bir uyarlamadır. Zarifoğlu, bu derinlikli sufî metni çocuklara, sadeleştirilmiş ama derinliğini koruyan bir dil aracılığıyla ulaştırır. Böylece eser, kültürel belleğin aktarımı açısından bir köprü işlevi görür. Geçmişin hikmetini korumakla beraber bugünün çocuk dünyasına tercüme eder. Zarifoğlu, kitapta çocuklara yalnızca bir anlatı değil erdemler çerçevesinde yolculuk da sunar. Bu yolculuk, kuşların Simurg’a ulaşmak için çıktığı manevi seferdir.  Âdeta çocuğun kendi iç yolculuğunun ve arayışının simgesidir. Kitap boyunca her bir vadide bilgi,........

© İnsaniyet