Bir ülkeyi ayakta tutan yalnızca sınırları, kurumları veya ekonomik imkânları değildir. O ülkenin geleceğine inanan, milletinin kaderini kendi kaderinden ayrı görmeyen ve gerektiğinde sorumluluk üstlenen insanların varlığı da en az bunlar kadar önemlidir. Milletlerin gerçek dayanıklılığı, zor zamanlarda ortaya çıkar. Belirsizliklerin arttığı, toplumsal bağların sınandığı dönemlerde kimin ne söylediği kadar, nasıl davrandığı da önem kazanır. “Ülkücüler ve Ülkücü hareket bu ülkenin sigortasıdır” sözü, böyle zamanlarda anlamını bulan bir sorumluluk iddiasıdır.

Bu sözün temelinde, Türkiye’ye duyulan bağlılık vardır. Ülkücü düşüncede vatan, üzerinde yaşanan topraktan daha geniş bir anlam taşır. Geçmişten devralınan mirası, bugün birlikte yaşadığımız insanları ve henüz doğmamış nesillerin geleceğini kapsar. Bu nedenle vatan sevgisi, insanı hem geçmişine karşı vefalı hem de geleceğine karşı sorumlu olmaya çağırır. Bir ülkeyi sevmek, onun yarınları için bugünden emek vermeyi gerektirir.

Ülkücülüğün merkezindeki “ülkü” fikri de burada önem kazanır. Ülkü, insanın hayatına yön veren, günlük çıkarların ötesinde bir amaçtır. Daha güçlü, daha adil, daha huzurlu ve daha müreffeh bir Türkiye idealine sahip olmak, kişiye kendi hayatını aşan bir sorumluluk yükler.

Bu anlayışın değeri, gündelik hayatta ortaya çıkar. Öğrencinin dersine gösterdiği özen, öğretmenin yetiştirdiği nesiller, çiftçinin üretimi, işçinin alın teri, esnafın dürüstlüğü ve kamu görevlisinin emanete sadakati, ülkenin gücünü oluşturur. Ülkücü bir insan için mesleğini iyi yapmak, topluma karşı görevini yerine getirmenin yollarından biridir. Türkiye’nin kalkınmasına katkı sunmak isteyen herkes, önce kendi sorumluluk alanında güvenilir ve çalışkan olmalıdır.

Çünkü vatan sevgisinin ahlaki bir karşılığı vardır. Milletini seven insan, o milletin hakkına da özen gösterir. Kamu malını korur, haksız kazanca mesafe koyar, güçsüzün hakkını gözetir.........

© Diriliş Postası