“İnsan, malıyla, makamıyla değil; ardında bıraktığı güzel hatıralar ve kendisine şahitlik eden gönüllerle anılır.”

Türkiye’nin Medine’si diye nitelendirilen İstanbul’un manevi beldelerinden Eyüpsultan’da, Hazreti Hâlid bin Zeyd Ebû Eyyûb el-Ensârî’nin (r.a.) medfun bulunduğu bu kutlu beldede, dört yıl boyunca merhum İhsan Kara Bey ile himayelerinde ve riyasetlerinde birlikte görev yapma imkânımız oldu.

Elbette insan, yalnızca makam ve mevkilerle ölçülecek bir yer değildir. Ne var ki insanı da bulunduğu makamı da anlamlı kılacak olan değerlerdir. O maka değer veren şey, orada bulunan insanın şahsiyeti, ahlakı ve temsil kabiliyeti gibi özelliklerdir.

Eskilerin güzel bir sözü vardır:

“لِكُلِّ مَقَامٍ مَقَالٌ وَلِكُلِّ فَنٍّ رِجَالٌ”

“Her makamın kendine mahsus bir sözü, her işin ve sanatın da ehli olan bir insanı vardır.”

Asıl mesele, bir makamı işgal etmek değil, o makamın hakkını verebilmektir. Zira makamı değerli kılan, ona oturan insanın şahsiyetidir.

Her söz her yerde aynı itibarı görmez; her insan da bulunduğu her makamı aynı ölçüde temsil edemez/edemez. Makamın insana değer kattığını zannetmekten ziyade, insanın bulunduğu makama değer katabilmesi gerçek bir teslim edilmesi gereken hakikattir.

İşte merhum Kaymakamımız İhsan Kara Beyefendi, dört yıl birlikte görev yaptığımız zamaan zarfında bu anlayışın güzel örneklerinden biriydi.

Geçtiğimiz günlerde dâr-ı bekâya uğurladığımız İhsan Kara Bey, iyi bir mülki amir olmanın ötesinde, iyi bir insan, iyi bir baba ve iyi bir dost olarak hafızalarda yer etti. Bunun en güzel şahidi de ardından dökülen gözyaşları ve kendisini tanıyanların gönülden dile getirdiği sözler oldu. Onun ardından söylenenler, geçmişte taşıdığı unvanlardan ve bulunduğu makamlardan bağımsız olarak, insanlığının ve güzel ahlakının birer ifadesiydi.

Biz de kendisiyle çalıştığımız dört yıl boyunca güzel bir mesai arkadaşlığı yaşadık. Rahat çalıştık, birbirimizi anladık, vazifelerimizi yerine getirme gayreti içerisinde olduk. Elbette görev yaptığımız süre içerisinde amirlerimiz oldu; her biriyle vazifemizi aksatmamak, verilen talimatları yerine getirmek ve sorumluluğumuzu hakkıyla taşımak için gayret gösterdik. Bunlar, bürokrasinin kendi içerisinde işleyen olağan süreçleridir. Üzerinde ayrıca durmaya veya bunlar üzerinden bir değerlendirme yapacağımı zannedilmesin. Bunlar rutinin işleyişidir. Üç aşağı beş yukarı her yerde aynıdır.

Ancak Eyüpsultan Hazretleri’nin manevi ikliminde, aynı ayluda, sırt sırta iki binada, dört yıl boyunca komşuluk yaptık. Ailecek bir araya gelmenin, aynı safta imamın arkasında Eyüp sultan camiinde namaz kıldık. Mekânı ve hatıraları paylaşmanın insanda bıraktığı izler başkadır. Bütün bunlar, bir insanı yalnızca görev makamında değil, hayatın tabii akışı içerisinde tanıma imkânı verdiğinden dolayı da bu yazıyı kaleme almadım. Bu da hayatın tabiatı içinde cereyan eden olaylardandır.

Benim bu yazıyı kaleme almama vesile olan asıl sebep ise yalnızca geçmişe dair hatıraları yâd etmek veya merhuma duyduğum saygıyı ifade etmek değildir. Bu vesileyle arkadaşlarıma,........

© Maarifin Sesi