Η επιτάχυνση των αλλαγών και ανατροπών στη Μέση Ανατολή δεν έχει προηγούμενο. Πριν από λίγες βδομάδες οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν στους Κούρδους της Βορειοανατολικής Συρίας ότι τερματίζουν τη στήριξή τους. Το μήνυμα προς τη Ροζάβα ήταν σαφές: ξεχάστε την ντε φάκτο ανεξαρτησία και αρκεστείτε στην ένταξή σας στο καθεστώς του τζιχαντιστή Γκολάνι. Η κουρδική Συρία -Ροζάβα- πρόβαλε σαν η Ιφιγένεια που θυσιάζεται για να εξευμενιστεί ο Ερντογάν.

Η συνθηκολόγηση της Ροζάβα δεν οδήγησε στη Δαμασκό, αλλά στη Δημοκρατία του Μαχαμπάντ, το ιρανικό Κουρδιστάν, όπου από ό,τι φαίνεται θα είναι το πρώτο πεδίο χερσαίων επιχειρήσεων του μέχρι τώρα εναέριου πολέμου. Το Μαχαμπάντ μαζί με το ιρανικό Αζερμπαϊτζάν, το αραβόφωνο Κουζιστάν και το σουνιτικό Μπαλουχιστάν είναι τα τέσσερα μειονοτικά ενεργά ηφαίστεια του Ιράν.

Οι περιοχές του Μαχαμπάντ και του ιρανικού Αζερμπαϊτζάν υπήρξαν ντε φάκτο ανεξάρτητες την περίοδο της σοβιετικής κατοχής 1942-46.

Η Συνθήκη των Σεβρών το 1920 προέβλεπε ανεξάρτητο κουρδικό κράτος, μια απόφαση που δεν υλοποιήθηκε ποτέ, καθώς η Συνθήκη της Λοζάνης το 1923 δεν προέβλεπε ανεξάρτητη κρατική υπόσταση.

Το 1991 το Βόρειο Ιράκ έγινε ντε φάκτο ανεξάρτητη περιοχή, με τη βορειοανατολική Συρία (τη Ροζάβα) να ακολουθεί τον ίδιο δρόμο το 2014 και τη Δημοκρατία του Μαχαμπάντ να προσδοκά τη νεκρανάστασή της εντός του 2026.

Τα παραπάνω προαναγγέλλουν τη μετωπική σύγκρουση ΗΠΑ - Ισραήλ με την Τουρκία του Ερντογάν.

Η μεθόριος της Τουρκίας με τη Συρία, το Ιράκ και το Ιράν θα μετατραπούν σε διακεκαυμένη ζώνη, ενώ την ίδια στιγμή εντός συνόρων θα βραχυκυκλωθεί ανεπανόρθωτα η προσπάθεια πολιτικής επίλυσης του Κουρδικού.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στην περιοχή του Μαχαμπάντ θα γραφτεί το προτελευταίο κεφάλαιο της σύγκρουσης ΗΠΑ - Ισραήλ με την Τουρκία.

Το τελευταίο κεφάλαιο θα περιλαμβάνει, πέραν της Νοτιοανατολικής Τουρκίας, τη ζώνη επιρροής της Αγκυρας από τη Λιβύη και τη Σομαλία μέχρι τον Καύκασο και την Κεντρική Ασία.

© EFSYN