Την άνοιξη του 2003, Γαλλία και Γερμανία, που ήταν αντίθετες στην εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ, συγκρούστηκαν μετωπικά με την κυβέρνηση Μπους.

Σε όλη τη διάρκεια του πολέμου, Παρίσι και Βερολίνο σεβάστηκαν ευλαβικά τις ανειλημμένες συμμαχικές υποχρεώσεις τους προς τις ΗΠΑ, είτε στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ είτε σε διμερές επίπεδο.

Η αμερικανική βάση του Ραμστάιν στη Γερμανία έπαιξε κομβικό ρόλο στην αμερικανική επίθεση κατά του Ιράκ.

Σήμερα το Ιράν διακηρύττει ότι νομιμοποιείται να πλήττει όλες τις αμερικανικές βάσεις που μετέχουν στη στήριξη των εναέριων επιδρομών εναντίον του, μια θέση που διευρύνθηκε για να συμπεριλάβει το σύνολο της επικράτειας των χωρών που παρέχουν διευκολύνσεις στην Ουάσινγκτον.

Πρόκειται για μια εξέλιξη που ανατρέπει ό,τι είχε απομείνει από τους κανόνες του παιχνιδιού της διπολικής αντιπαράθεσης 1947-1991.

Την ίδια στιγμή που η Τεχεράνη στοχοποιεί όλους τους συμμάχους των ΗΠΑ, η Βρετανία δεν δέχτηκε σε πρώτη φάση να στηρίξει τον Τραμπ, αρνούμενη τη χρήση της βρετανικής βάσης του Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό από την Ουάσινγκτον.

Οι στρατιωτικές βάσεις, μέχρι και την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου το 1947, επιβάλλονταν συνήθως στους ηττημένους από τους νικητές. Η βάση του Γκουάνταναμο στην Κούβα λειτούργησε σαν αποσχισμένο τμήμα της επικράτειας της φιλοξενούσας χώρας.

Σήμερα οι υπερπόντιες βάσεις, κυρίως των ΗΠΑ, υπάρχουν για να διασφαλίζουν ανάλογα με την περίσταση είτε την αυτόματη πολιτική ευθυγράμμιση της φιλοξενούσας χώρας είτε τη φερεγγυότητα των εγγυήσεων ασφαλείας που έχει δώσει η φιλοξενούμενη χώρα.

Το ειδικό βάρος των βάσεων είναι σε άμεση συνάρτηση με τις αλλαγές στις εσωτερικές και περιφερειακές ισορροπίες στη φιλοξενούσα χώρα.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της αμερικανικής στρατιωτικής βάσης στο Ιντσιρλίκ της νοτιοανατολικής Τουρκίας, που εθεωρείτο η σημαντικότερη υπερπόντια βάση των ΗΠΑ.

Η άρνηση της Τουρκίας να επιτρέψει την άνοιξη του 2003 τη διέλευση στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ που θα άνοιγαν βόρειο μέτωπο στο Ιράκ οδήγησε στη σταδιακή παρακμή του Ιντσιρλίκ, το οποίο όμως με τη σημερινή επιβίωσή του διαμηνύει ότι ο φιλοξενών και ο φιλοξενούμενος δεν επιθυμούν μη αντιστρέψιμη ρήξη.

© EFSYN