Με αφορμή τα γεγονότα στη Μέση Ανατολή, δηλαδή την ωμή επέμβαση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, την εμπλοκή και άλλων χωρών, την αμήχανη στάση της Ευρωπαϊκής Ενωσης (μοναδική εξαίρεση η Ισπανία), την απάντηση του αντιδημοκρατικού καθεστώτος του Ιράν που επιχειρεί να διαχύσει την κρίση σε όλη την περιοχή, η ελληνική κυβέρνηση, ευχαριστώντας τον πανάγαθο Θεό και τους κατά δήλωσή τους εκπροσώπους του στη Γη, Τραμπ και Νετανιάχου, επειδή τη βοηθάνε να αλλάξει τη βαριά ατζέντα που της είχε επιβληθεί λόγω των σκανδάλων, αποφάσισε να θέσει σε κυκλοφορία για ακόμα μία φορά το σενάριο για την πολιτική σταθερότητα.

Παντού προβλήματα, γύρω μας πόλεμοι, απειλές, φόβοι για τρομοκρατικά χτυπήματα, με τους κινδύνους για ενεργειακή κρίση και εκτόξευση του κόστους ζωής παρόντες, η Ελλαδίτσα μας δεν έχει περιθώρια για τυχοδιωκτισμούς, περιπέτειες και ρίσκα. Πρέπει να πάει με τη σωστή πλευρά της Ιστορίας.

Η μάχη θα είναι δύσκολη, μπορεί να κρατήσει καιρό κι ας λένε τα γεράκια της Ουάσινγκτον και του Τελ Αβίβ ότι είναι ζήτημα λίγων εβδομάδων να διαλυθεί το καθεστώς του Ιράν, οι μουλάδες και οι μηχανισμοί του συστήματος δεν αποκλείεται να επιλέξουν κάθε μορφή βίας και εντός και εκτός της χώρας τους στην προσπάθειά τους να σώσουν ό,τι μπορούν και να μην υποστούν τις συνέπειες για τα όσα αποτρόπαια έχουν διαπράξει εις βάρος των πολιτών του Ιράν εδώ και πολλά χρόνια.

Οπότε τα κεφάλια μέσα, αυτοσυγκράτηση, όχι ρητορική που διχάζει, συναίνεση στο ανώτερο δυνατό επίπεδο και κυρίως πολιτική σταθερότητα. Ποιος είναι σε θέση να την εγγυηθεί; Ευκολάκι, λένε στο μέγαρο Μαξίμου. Απάντηση χωρίς δεύτερες σκέψεις και περιττούς προβληματισμούς. Μόνον ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία. Επί επτά χρόνια το αποδεικνύουν πέραν πάσης αμφιβολίας.

Ακόμα κι αυτοί (ές) που έχουν πληγεί από τις πολιτικές της επταετίας, ακόμα και εκείνοι (ες) που ανήκουν σε άλλο, τελείως διαφορετικό, ιδεολογικό και πολιτικό σύμπαν, ακόμα και εκείνοι (ες) που είναι απογοητευμένοι από το πολιτικό σύστημα και έχουν εγκατασταθεί στην περιοχή της αποχής, οφείλουν να κάνουν την καρδιά τους πέτρα, να παραμερίσουν τις ενστάσεις τους, να χαλιναγωγήσουν τον θυμό τους, να μπλοκάρουν την απελπισία τους και να στηρίξουν τον πρωθιερέα του καθεστώτος, το επιτελείο του, την κυβέρνησή του.

Για την Ελλάδα, ρε γαμώτο. Ξεχάστε λοιπόν τη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, τις στρατιές των μετακλητών και των διορισμένων, τις απευθείας αναθέσεις δισεκατομμυρίων ευρώ, την κακή θέση της ελληνικής οικονομίας στα περισσότερα μεγέθη, τη χειραγώγηση της δικαστικής εξουσίας και κυρίως ξεχάστε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, το έγκλημα των Τεμπών, το παρακράτος που στήθηκε για να παρακολουθούνται υπουργοί, στρατιωτικοί, δικαστικοί, δημοσιογράφοι. Ολα αυτά είναι ασήμαντα πταίσματα με τα οποία δεν πρόκειται να ασχοληθούν ούτε τα μονομελή Πλημμελειοδικεία. Προηγείται η σωτηρία της πατρίδας. Δεν θα την αφήσουμε ούτε στους απογόνους των 200 της Καισαριανής ούτε στους αφελείς που πιστεύουν ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός.

Επιτέλους και ένας Σοσιαλδημοκράτης που σέβεται το Διεθνές Δίκαιο και ξεχωρίζει από άλλους ηγέτες, οι οποίοι είναι στη λογική των πρόθυμων και προβλέψιμων συμμάχων του απρόβλεπτου και επικίνδυνου Τραμπ. Το όνομά του, Πέδρο Σάντσεθ. Πρωθυπουργός της Ισπανίας. Ελπίζουμε να μην αναδιπλωθεί...

© EFSYN