Συχνά, όχι πάντοτε ευτυχώς, η κυβέρνηση Μητσοτάκη στερείται σοβαρότητας στην εξωτερική πολιτική. Θυμίζω ότι αναλαμβάνοντας τα καθήκοντά του ως πρωθυπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης το 2019, πρώτη απόφαση που ανακοίνωσε ήταν η αναγνώριση ως προέδρου της Βενεζουέλας, του απίθανου Γουαϊδό, δέσμιος της εμπάθειάς του εναντίον του προκατόχου του, Αλέξη Τσίπρα. Ιστορικά, η Δεξιά της Ελλάδας δεν έχει να επιδείξει περγαμηνές στον τομέα της ειρήνης. Το αντίθετο θα έλεγα, καθώς την Πέμπτη 5 Μαρτίου συμπληρώνονται 75 χρόνια από τη δολοφονία του Νίκου Νικηφορίδη.

Σήμερα, που όλος ο κόσμος κρατά την ανάσα του, λόγω της κλιμάκωσης του υποτιθέμενου περιορισμένου πολέμου των ΗΠΑ- Ισραήλ εναντίον του Ιράν, δεν κατανοώ τον λόγο αποστολής της φρεγάτας «Κίμων» στην Κύπρο, ενώ επείγον ζητούμενο είναι η μη άμεση ή έμμεση εμπλοκή της Ελλάδας σε ένα πόλεμο, που αν εξελιχθεί σε διαρκείας, θα πλήξει και οικονομικά τη χώρα μας, αν στερηθεί των προμηθειών πετρελαίου από το Ιράν και άλλες χώρες της περιοχής, πολύ δε περισσότερο αν σημειωθεί εκτόξευση της τιμής του «μαύρου χρυσού» στις διεθνείς αγορές.

Εύλογη η ανησυχία ότι μπορεί να πληγεί η αμερικανική βάση της Σούδας. Ο κίνδυνος αυτός απαιτεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη να αρνηθεί ρητά τη χρήση της βάσης αυτής για τον πόλεμο στο Ιράν. Επίσης, ο πρωθυπουργός οφείλει να αποδεχτεί την πρόταση του Σωκράτη Φάμελλου, για συμβούλιο πολιτικών αρχηγών, υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ώστε να αναζητηθεί εθνική γραμμή έναντι του νέου πολέμου στην περιοχή μας.

Θυμίζω ότι το 1992, όταν κορυφωνόταν η κρίση της Γιουγκοσλαβίας, ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε αποδεχτεί πρόταση του ΣΥΝ για παρόμοια σύσκεψη, η οποία και είχε πραγματοποιηθεί υπό τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή. Τότε είχαν λάβει μέρος ο πρωθυπουργός και πρόεδρος τη Ν.Δ., ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ανδρέας Παπανδρέου, η Μαρία Δαμανάκη ως πρόεδρος του ΣΥΝ και η Αλέκα Παπαρήγα, γ.γ. του ΚΚΕ. Είχαν δε καταλήξει σε ομόφωνη απόφαση τριών σημείων, με πρώτο το «όχι στον πόλεμο» και μη εμπλοκή της Ελλάδας σε καμιά περίπτωση.

Οσο για τους λόγους που επικαλούνται οι Τραμπ- Νετανιάχου για τον τωρινό πόλεμο, μετέωροι είναι αμφότεροι, διότι δεν υπάρχουν πόλεμοι για τη δημοκρατία ούτε το Ιράν κατέχει πυρηνικά όπλα, που όμως κατέχει το Ισραήλ, εμποδίζοντας την εφαρμογή διαδοχικών αποφάσεων του ΟΗΕ για μετατροπή της Μέσης Ανατολής σε ζώνη «ελεύθερη από πυρηνικά και άλλα όπλα μαζικής καταστροφής». Επιλογή, που οφείλει να υποστηρίξει και η Ελλάδα ως μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του παγκόσμιου οργανισμού.

*Υπεύθυνος του Γραφείου Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.

© EFSYN