Ματωμένο κουβάρι η Μέση Ανατολή, και βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή της τραγωδίας. Πύραυλοι, drones, τεχνολογίες θανάτου, δολοφονίες ηγετών αλλά και παιδιών, ερείπια επί ερειπίων, πλήγματα σε γειτονικές και από γειτονικές χώρες, γρυλίσματα από την Επική Οργή του Τραμπ και Βρυχηθμοί Λιονταριού από τον Νετανιάχου. Μια εικόνα φρίκης και απόγνωσης που πλημμυρίζει τις μικρές οθόνες, το διαδίκτυο, τα έντυπα σε όλο τον κόσμο. Ενα τούνελ θανάτου και καταστροφής, στο βάθος του οποίου δεν φαίνεται κανένα φως. Εκτός πια κι αν δεχτεί κανείς ως φως το σκοτάδι που επαγγέλλονται για το Ιράν, τους λαούς και τον κόσμο οι αυτουργοί αυτού του Αρμαγεδδώνα.

Φοβάται κάθε λογικός άνθρωπος, ιδιαίτερα σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, που έχει στο έδαφός της αμερικανικές βάσεις, στόχους δηλαδή των Ιρανών. Αλλά δεν έχει κανείς λόγους να φοβάται -απλώς απαιτούνται κάποια προληπτικά μέτρα- αν πιστέψουμε τον κυβερνητικό εκπρόσωπο και τους εκστασιασμένους από τα σύγχρονα όπλα αναλυτές της συμφοράς. Διότι, πρώτον, δεν εμπλεκόμαστε. Μπορεί να αναγνωρίζει πανηγυρικά ο Μητσοτάκης το «δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα», αλλά δεν εμπλεκόμαστε. Μπορεί ελληνικά πλοία και αεροπλάνα, μαζί με βρετανικά, να υπερασπίζονται τις εγγλέζικες βάσεις στην Κύπρο, αλλά δεν εμπλεκόμαστε. Μπορεί να προσφέρουμε Patriot για να υπερασπιστούν την Aramco από τους Ιρανούς, αλλά δεν εμπλεκόμαστε. Δεύτερον, βρισκόμαστε σταθερά, χάρη στον πρωθυπουργό, τον Γεραπετρίτη και τους λοιπούς, στο πλευρό εκείνων που είναι βέβαιο ότι θα κερδίσουν τον πόλεμο. Αυτό, βέβαια, έρχεται κάπως σε λογική αντίθεση με τη διαβεβαίωση ότι «δεν εμπλεκόμαστε», αλλά εν πάση περιπτώσει λειτουργεί ως επιχείρημα.

Εχουμε δώσει οπλικά διαπιστευτήρια στην Ουκρανία, χαιρετίσαμε σε στάση προσοχής την εισβολή στη Βενεζουέλα, υπογράψαμε με τη Chevron, άρα είμαστε αξιόπιστα υποτελείς. Και κατά το δόγμα Μητσοτάκη, το υποτελείς μεταφράζεται σε ασφαλείς, πολύ περισσότερο αν προσθέσουμε το γεγονός ότι είμαστε έτοιμοι να τρυπώσουμε κάτω από την πυρηνική ομπρέλα του Μακρόν.

Και τρίτο και κύριο, είναι ότι διαθέτουμε κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη. Και δεν είμαστε, όπως μας ενημέρωσε ο Μαρινάκης, στην εθνικά ατυχή θέση να έχουμε τον Βελόπουλο, ή τη Ζωή, ή τον Βαρουφάκη, ή όποιον άλλον. Και Μητσοτάκης, συν φρεγάτες, συν αεροπλάνα, συν το γεγονός ότι η Ελλάδα έγινε πλέον σε όλα Ελλάδα 2.0, είναι το εισιτήριό μας στην ασφάλεια. Αν κάποιοι από σας έχουν αμφιβολίες, αν ανατρέχουν ανήσυχοι στις κυβερνητικές επιδόσεις στα Τέμπη, στον ΟΠΕΚΕΠΕ, στις υποκλοπές, στην ακρίβεια και σε άλλα εθνικώς επιζήμια, ας μελετήσουν τον Αδωνι. Τα έθνη μεγαλουργούν όταν σε κρίσιμες στιγμές πολίτες και κόμματα ξεχνούν τις διαφορές τους. Κι ένας νους φωτεινός κυβερνά - αυτό εννοείται…

© EFSYN