Τα κόμματα της αντιπολίτευσης ζητούν από τον πρωθυπουργό να προτείνει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κώστα Τασούλα να συγκαλέσει συμβούλιο πολιτικών αρχηγών. Λογική σκέψη. Δίπλα μας γίνεται χαμός, στη χώρα υπάρχουν αμερικανικές βάσεις, άρα στόχοι των βαλλιστικών πυραύλων του ιρανικού καθεστώτος, στέλνουμε φρεγάτες και μαχητικά στην Κύπρο, Patriot στην Κάρπαθο, θα έχουμε αυξήσεις τιμών λόγω της σύρραξης και λόγω της απουσίας σοβαρών μηχανισμών ελέγχου που θα απέτρεπαν τις κερδοσκοπικές πιέσεις (εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε), οπότε χρειάζεται συντονισμένη δράση του κράτους και συναίνεση των κομμάτων σχετικά με τις παρεμβάσεις. Υπάρχει περίπτωση να ανταποκριθεί ο κ. Μητσοτάκης; Οχι, κατηγορηματικά. Οτιδήποτε άλλο θα είναι μια ευχάριστη έκπληξη. Δεν έχει παράδοση στις θετικές εκπλήξεις ο επικεφαλής του καθεστώτος.

Μήπως υπάρχει περίπτωση να αυτονομηθεί ο κ. Τασούλας και να πάρει πρωτοβουλία ερήμην του Κυριάκου Μητσοτάκη; Αυτό κι αν αποκλείεται. Επιστημονική φαντασία. Ο αρχηγός της κυβέρνησης τον επέλεξε για το ύπατο αξίωμα για να έχει το κεφάλι του ήσυχο, που δεν θα το είχε αν είχε αποφασίσει να προτείνει για το συγκεκριμένο πόστο τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Ο καθηγητής θα μπορούσε να προχωρήσει σε τέτοιου τύπου κινήσεις χωρίς να πάρει την άδεια του πρωθυπουργού, με άλλα λόγια θα διεκδικούσε ρόλο κι αυτό δεν θα το άντεχε ο πρόεδρος του κόμματος των ιδιοκτητών της χώρας. Γιατί δεν γουστάρει ο πρωθυπουργός τα συμβούλια πολιτικών αρχηγών; Το έχει δηλώσει στο παρελθόν. Και γιατί δεν πιστεύει ότι είναι χρήσιμα γενικώς. Και γιατί είναι αλαζόνας και ούτε που του περνάει από το μυαλό να δεχτεί να μοιραστεί έστω και στο συμβολικό επίπεδο την εξουσία του. Κυρίως όμως γιατί σήμερα στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών θα συμμετάσχει και η Ζωή Κωνσταντοπούλου κι αυτό του φέρνει ανατριχίλα.

Φαντάζεται τι θα γίνει στο συμβούλιο όταν θα αρχίσει να ρωτάει η κ. Κωνσταντοπούλου, να επιτίθεται στην κυβέρνηση, να απειλεί τον ίδιο για να κερδίσει τις εντυπώσεις και να εξασφαλίσει την προσοχή εκείνων των μέσων ενημέρωσης που προτιμούν την παραπολιτική και τον θόρυβο από την ουσία και την αντιπαράθεση με επιχειρήματα. Νομίζω όμως ότι την ίδια αποστροφή για την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας θα νιώσουν και μερικοί άλλοι πολιτικοί αρχηγοί που δεν τους αρέσει η τακτική της κ. Κωνσταντοπούλου, η οποία έχει καταφέρει και το κόμμα της να διεκδικεί στα γκάλοπ τη δεύτερη θέση και η δημοφιλία της να εκτοξευθεί στο εθνικό ακροατήριο. Δεν θα άφηνε μια τέτοια ευκαιρία να πάει χαμένη. Συνεπώς, καλύτερα από μακριά και μαλωμένοι, παρά από κοντά και πλακωμένοι.

Νετανιάχου: «Αυτός δεν είναι πόλεμος χωρίς τέλος, είναι ταχεία και αποφασιστική δράση, η οποία ανοίγει πύλη προς την ειρήνη. Μπορεί να απαιτήσει κάποιο χρόνο, αλλά όχι χρόνια». Πόσο χρόνο; Μέχρι να πάρει χάρη για τα σκάνδαλα που τον περικυκλώνουν.

© EFSYN