Pierre Loti Kahvesi’nin asıl adı “Ragıb Ağa’nın Kahvesi” 1880’lerde kurulmuş. Haliç’i ayaklar altına uzatan bir tepeye yan gelmiş ve karşı sahilleri seyre dalmış. Loti’yi buraya bağlayan bu nefis peysaj olmalı. Tabii o yıllarda buraları çiçekler ve ağaçlarla kaplı tam bir cennet manzarası arz ediyordu. Kahvenin önünden sahile kadar uzanan bayır eskiden mezarlık idi. Şimdilerde tek tük mezar taşları kalmış. Her yan çimenlerle süslü, papatyalar açmış, nefis bir yel hafif hafif çiçekleri okşuyor. Bayırın ortasında çocuklar uçurtma uçuruyor. Birisi uçurtmasının ortasına “Dilek” diye yazmış, ne güzel? Allah bu çocuğun ne muradı varsa versin. İstanbul’un içinde artık kafa dinleyecek, az-biraz yeşillik görecek sadece mezarlıklar kaldı galiba. Ortadirek aileler yemeklerini alıp gelmişler. Mezar taşlarının çıkıntıları arasında buldukları bir boşluğa, bir ağaç altına oturup piknik yapıyorlar.

Aşağılarda Haliç;........

© Yeni Şafak