Cumhuriyet Halk Partisi, tarih boyunca kendi içinde birçok kez bölünmüş bir parti oldu.

Kopan kadrolar, yeni partiler kurdu.

Bazıları kısa sürede siyasetin kıyısında kaldı...

Bazıları uzun yıllar varlığını sürdürdü...

Bazıları ise dönüp dolaşıp yeniden CHP çatısının altında buluştu.

1946'da Celal Bayar, Adnan Menderes ve arkadaşları parti içi muhalefet kanallarının kapandığını söyleyerek ayrıldı ve Demokrat Parti'yi kurdu.

1955'te Turan Güneş ve arkadaşları Hürriyet Partisi'ni oluşturdu.

1967'de Turhan Feyzioğlu, İsmet İnönü'nün "ortanın solu" çizgisine itiraz ederek Cumhuriyetçi Güven Partisi'ni kurdu.

1985'te ise Bülent Ecevit, mevcut yapıların toplumla bağını kaybettiğini savunarak DSP çatısı altında yeni bir siyasi yol açtı.

Aradan geçen onlarca yıla rağmen gerekçeler çok değişmedi.

Parti içi demokrasi tartışmaları...

Liderlik mücadeleleri...

Yön ve kimlik arayışları...

Ayrılanların hemen hepsi, farklı cümlelerle de olsa aynı şeyi söylüyordu:

"Bu yapı artık çalışmıyor."

Bugün ise CHP bir kez daha benzer bir kırılmanın eşiğinde duruyor.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi'nin CHP'nin 38. Olağan Kurultayı hakkında verdiği "mutlak butlan" kararı, partiyi yalnızca siyasi değil, hukuki bir krizin de içine çekti.

Mahkeme, kurultayı ve alınan kararları baştan itibaren hükümsüz saydı.

Böylece uzun süredir devam eden parti içi mücadele bambaşka bir boyuta taşındı.

Bir tarafta Özgür Özel ve kurultay delegelerinin ortaya koyduğu irade...

Diğer tarafta mahkemenin verdiği karar...

CHP tarihinde liderlik mücadeleleri, kurultay çekişmeleri ve sert iç hesaplaşmalar hiç eksik olmadı.

Ancak ilk kez bir kurultayın meşruiyeti bu ölçüde tartışma konusu oluyor.

Üstelik siyasi mücadelelerin sonucunda görevden ayrılan bir genel başkanın, yıllar sonra mahkeme kararları üzerinden yeniden merkeze........

© Yeni Ankara