Tο τέλος των προσχημάτων και το σταυρόλεξο των ψηφοφόρων
Δεκαετίες ολόκληρες πολιτικοί και κοινωνικοί επιστήμονες πάσχιζαν να λύσουν το αίνιγμα της διαμόρφωσης των τάσεων της κοινής γνώμης, των πολιτικών συμπεριφορών της και των εκλογικών προτιμήσεών της.
Σειρά υποθέσεων εργασίας δοκιμάστηκαν κατά καιρούς σε μια συστηματική και συνάμα ανταγωνιστική προσπάθεια να εξαχθούν κοινά αποδεκτά, τουλάχιστον από την επιστημονική κοινότητα, συμπεράσματα για τις μεταβλητές που επηρεάζουν την κρίση των πολιτών και τα κριτήρια με τα οποία αποφασίζουν ποια στάση θα τηρήσουν μπροστά στις κάλπες.
Οι επικρατέστερες, βέβαια, από αυτές τις υποθέσεις προσέφεραν στη συνέχεια τη βάση πάνω στην οποία αναπτύχθηκαν ερμηνευτικές θεωρίες και σχολές σκέψης. Καμία όμως δεν στάθηκε ικανή να μηδενίσει την εγγενή απροσδιοριστία των κομματικών ανταγωνισμών και των εκλογικών αναμετρήσεων.
Ο λόγος είναι απλός. Οι επιλογές των εκλογέων δεν μπορούν να αναχθούν σε προκαθορισμένους αντικειμενικούς παράγοντες, όπως είναι το φύλο, η ηλικία ή η θέση τους στην απασχόληση και την κοινωνική ιεραρχία. Ούτε, όμως, και να παραμείνουν δέσμιες........
