Aslında ne siz bir öküzsünüz ne de o bir aslan
Verilen o ilk taviz…
Satılan o ilk arkadaş…
Susulan o ilk haksızlık…
Vazgeçilen o ilk hak…
Görmezden gelinen o ilk yanlış…
Hepsini bugünlerin müsebbibi olarak görmek mümkün.
Bundan sonra başa geleceklerin kaçınılmaz bir kadermiş gibi mühürlenmesi de mümkün. Artık yapılacak bir şey kalmadığını, bu devranın asla dönmeyeceğini düşünmek de mümkün.
Peki aksi niye mümkün değil?
Ne bu ülke ne de bu insanlık bugünlere bir anda gelmedi. Kendi hayatlarını korumak uğruna arkadaşlarını gözden çıkaran rengarenk öküzlerin hikâyesini çağlar boyunca birbirine anlata anlata geldi. Belki de asıl sorun o ilk sarı öküzü vermesinden ziyade bu kaderi değiştiremeyeceğine onu ikna eden “zalim aslanları” her seferinde kendine kral seçmesindeydi.
Önce zalimi başa getirip ve sonra da ona bir kurban vererek zulümden kurtulmayı hayal etti ama zalimi seçtikçe ve ona kurban verdikçe daha da büyük bir zulme uğradığını idrak edemedi.
Arşivlere girip sayın, kim bilir bu ülkede insanlar basın ve sosyal medya aracılığıyla yıllardır birbirlerine kaç kere “sarı öküz” hikâyesi anlatmışlardır.
Sürünün canını kurtarmak için aslana kurban verdiği o ilk sarı öküz........
