menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Ölünce de Almancı: Son iki metrekaremiz nereye ait?

42 0
15.11.2026

Hastane odasından alınıp ameliyathaneye giderken içimde ne olacağını bilmemenin ve kendini tamamen -çok da tanımadığım- başka insanların eline bırakmanın endişesi vardı. Kendi ölümüm son düşündüğüm şey şu hayatta o yüzden korkumun içinde o yok. Öldüğümde borcum olmasın, birine yük kalmasın, kedim-köpeğimin gidecek yeri olsun, kitaplarım Nesin Vakfı’na verilsin o kadar… Tüm organlarımı bağışlıyorum elbette. Mümkünse kalanı bir zeytin ağacına dönüştürülmek isterim, böyle sistemler var sonuçta ama bunun için yurtdışına gitmek gerekiyor.

Türkiye sınırları içinde öldüyseniz ve kimlik kartınızda “Dini: İslam” yazıyorsa cesedinizin İslami usullere uygun olarak gömülmesi şart. Siz alternatif vasiyet bırakırsanız aileniz çok fazla uğraşmak zorunda kalır. Bu konuları ilk kez Aziz Nesin vasiyetinde vakfın bahçesine, mezar taşı olmadan gömülmek istediğini belirttiğinde ilgilenmeye başlamıştım. Pandemi döneminde ise işin farklı yönleri ile karşılaştım. Ölümden sonra da ne kadar büyük sınırlar olduğunu öğrendim. Yaşarken de ölünce de istediğimiz gibi uyuma hakkımız olmayan bir sistemde yaşadığımız gerçeği ile yüzleştim. Eğer ülkedeki karmaşadan kaçmak istiyorsan, yurtdışına taşındıysan ve yurtdışında öldüysen cesedinin ülkeye gelmesi için binlerce Euro ödemen gerekiyormuş…  

Önünde sonunda ölüyoruz ister kelebek gibi yaşa ister hamamböceği gibi. Öldükten sonrası önemli mi sahiden?

Evet, önemli. Dünyada bıraktığınız iz önemli. Eğer bu dünyada bir iziniz olmasını istiyorsanız ve bu iz size özel olsun istiyorsanız önemli… Eğer bir mezarınız, mezar taşınız olsun istiyorsanız o zaman o da önemli. Ancak yurt dışında yaşayan bir Türkiyeli iseniz bir mezarınız, mezar taşınız olsun istiyorsanız konu iyice karışıyor.  

Belli bir süre için öldüğünüz ülkenin mezarlıklarına ücretsiz gömülüyorsunuz ancak belli bir süre sonra o ülkenin düzenlemelerine göre mezarınızın kalması için çocuklarınızın, torunlarınızın ödeme yapması gerekiyor. Aksi takdirde kemikleriniz toplu mezarlara aktarılıyor.

Bu yüzden de yurtdışında yaşayan kişilerin cenazelerinin Türkiye’ye getirilmesi için çalışan kişiler var. Volkan Üce’nin 2M2  adlı belgeselini aklımda sağlık, ölüm konularının olduğu ama çok da mühim olmayan bir ameliyat sonrasında izledim.  2M2  cenaze işleri yapan Tayfun Arslano’nun peşinden “Almancılar”ın ölümden sonraki aidiyet halini anlatıyor. Olmayan aidiyeti… Altı üstü 2 metrekarelik bir alanda da “Almancı” olma gerçeğini anlatıyor.

Volkan Üce Tayfun’la tanışmasını şöyle anlatıyor: “Tayfun’u ilk kez 2021’de, pandemi döneminde haberlerde gördüm. O sırada sürekli ölüm haberleri izliyor, hastanelerin kapasitesine ilişkin açıklamaları takip ediyorduk. Bir haber ekibi Belçika’daki birkaç cenaze görevlisiyle röportaj yapmış, ardından Tayfun’a mikrofon uzatmıştı. Mesleğe henüz yeni........

© T24