Şiddet gören kadınlar için ‘kol kırılır yen içinde kalır’ dönemi; davaya, ele güne malzeme vermeme derdine, mikro iktidar kaygılarına rağmen siyasal partilerde kapanıyor mu?

Bu sorunun mutlak bir yanıtı yok. Ama bir şeylerin değiştiği de kesin.

Hatırlayacaksınız, Dilan Karaman’ı ölüme götüren süreçle yüzleşme amacı taşıması beklenen raporun tartışmalı içeriğine yapılan itirazlar galebe çaldı, rapor geri çekildi. O itirazın ilk öznelerinden Dilan Karaman’ın hem ablası hem de yoldaşı olduğunu söyleyen Gönül Karaman’dı.

“Dilan Karaman’ın ailesi olarak failleri koruyan bu raporu kabul etmiyoruz. Raporun derhal geri çekilmesini talep ediyoruz.”

Gönül Karaman’ın sözünün ağırlığının gerisinde yılların emeği olsa gerek. Sosyal medya kamuoyu, arkadaşları, DEM Parti Milletvekili Özgül Saki’nin açıklaması, feministlerin ortak tepkisi, DEM Parti Kadın Meclisi’nin çağrısı sonrası Dilan Karaman’ın intiharıyla ilgili rapor kadük bırakıldı.

Tartışmalı raporu Diyarbakır’da kadına yönelik şiddet ve kadın cinayetlerine karşı siyaset üreten, davaları takip eden, sokağa çıkan Özgür Kadın Hareketi, Diyarbakır Barosu Kadın Hakları Merkezi, DAKAH-DER (Dayanışmanın Kadın Hali Derneği), Özgürlük İçin Hukukçular Derneği (ÖHD) Diyarbakır Şubesi Kadın Komisyonu ve Rosa Kadın Derneği hazırlamıştı.

Rapora temel eleştiri; Dilan Karaman’ı ölüme götüren gerçek nedenlerin odak olmaması, mahremiyetinin gözetilmemesi, fail ya da faillerin ‘politik zırhına’ raporda yer verilmemesiydi.

Dilan Karaman’ın ablası Gönül Karaman’ın yüzüne, bedenine sinen katmerli acının tanığı oldu basın mensupları. İnsan Hakları Derneği İstanbul Şubesi’nde basın açıklaması yapıldı. Abla Karaman yazılı metni okumadan önce “Kameralar karşısında konuşmayı beceremem. Bir gün konuşma yapacaktım, bir arkadaşım........

© T24