Ayasofya Hicranı

Bekir Berk’in babası Çerkez kökenli bir komiserdir. Komiserlikle Çerkezlik birleşince kaçınılmaz olarak evde disiplin uygulanır. Bundan dolayı Bekir, babaya karşı mesafelidir. Kalabalıklardan ürker. Annesi sığınılacak yegâne liman olur. Annesi çağın ızdırabını sinesinde taşımaktadır. Oğlunun elinden tutup camileri gezdirmektedir. Onun İslam fedaisi olmasını istemekte, Hızır’dan medet dilemektedir. Bu niyetle sık sık Ayasofya Camiine gitmektedir. “Ayasofya Camiinin iki direği arasında bilmem kaç rekât namaz kılan, Hızır’ı görürmüş.” diye bir söz duymuştur. O da bu inançla namazını kılmış ama Hızır’ı görememiştir. Bunun üzerine hüngür hüngür ağlamış, gözyaşları içinde eve dönmüştür.

O gece rüyasında bir zat, “Hatun, ne istiyorsun? Neden bu kadar ağladın?” diye sorar. O da Bekir’i göstererek, “Oğlumun İslâm fedaisi olmasını istiyorum!” der. Bunun üzerine o zat Bekir’in başını okşar. O hâl ile uyanır.

Bekir annesiyle her Cuma sabahı Ayasofya Camiini ziyaret eder. Bir sabah gel­diklerinde Caminin tahta perdelerle çevrili olduğunu görürler. Kapıdaki bekçiye sebebini sorarlar. Bekçi cevap veremez, yutkunur, ağlamaya başlar. Gözlerine dikkat ettiklerinde, sabahlara kadar ağlamaktan kıpkırmızı olduğunu fark ederler. Mesele anlaşılmıştır: Cami kapatılarak müzeye çevrilmiştir.

Annesi çözülür. “Başımıza bu da mı gelecekti…” diye ağlamaya başlar. Küçük Bekir, “Ana, korkma. Cenab-ı Hakkın emridir; O Rahimdir ve Hâkim’dir.” diye annesine teselli veren Genç Bediüzzaman’ın sesini hatırlatan bir sesleannesini teselli eder.

“Merak etme an­neciğim. Büyüyünce ben onu açtıracağım.”

Ayasofya kapansa da ana-oğul ‘Belki açılmıştır.’ umuduyla her hafta sonu Ayasofya’ya gitmeye devam ederler. Ama her seferinde aynı manzarayla karşılaşırlar. Tahta perdelere hapsedilmiş bir cami ve gözlerindeki yaşı gönlüne hapsedememiş, ağlayıp duran o bekçi…

Bekir’de de her şey Üstad’ının rüyasını hatırlatan muhteşem bir rüyayla başlar. 9 yaşındaki Bekir bir gece rüyasında, Efendi’mizin (a.s.m.) ordusunda Ebu Cehil ordusuna karşı savaşmaktadır. Ya­nında Hz. Ebu Bekir (r.a.), Hz. Ömer (r.a.), Hz. Ali (r.a.) ve diğer sahabeler vardır. Peygamber’imiz savaşa katılmak isteyen Bekir’e miğferini ve zırhını giydirir. Kendisinin de Bekir’i seyredeceğini söyler. Kâfirlere kar­­şı savaşmak üzere emirler verir. Bunun üzerine Bekir ordunun başına geçer. Kalelerden kalelere uçarak düşmanı mağlup eder. Bütün kaleleri düşürüp düşmanları yendikten sonra........

© Risale Haber