ESMAÜ’L-HÜSNA VE İNSANIN KEMAL YOLCULUĞU

Kur’an'ın en temel bir konusu “ubudiyet” ve “hilafet” hakikatleri için yaratılan ve kâinatın merkezi konumunda bulunan “insan”dır. Esmaü’l-Hüsna ve Sıfat-ı Sübhaniye tecellileri ile yaratılan ve kurulan kâinat halısının orta figürü olan insan da aynı hakikatlerle ama şuurla süslenerek halk ve icad edilmiştir. Bu çerçevede Üstad Bediüzzaman Risale-i Nur’da Esmaü’l-Hüsna konusunda tahsis ettiği Sözler kitabının 24. Söz’ünün 2. Dalı’nı insana, hakikatine, mahiyetine sırlarına tahsis eder. İnsanı bütüncül olarak, “hakikat nazarı” ile ele alır. Ne onu maddesine indirir ne de sadece ruhuna odaklanır. Bilakis onun her yönünü ele alır, her cihetinin Esmaü’l-Hüsna’ya bakan yönlerini şerh edip gelişim seyrini detaylıca ele alır.

İnsan Fıtratının Çok Merkezli Yapısı

24. Söz, 2. Dal: Bu kısım, insanın üç yönünün yani akıl-kalb-nefsin yapısı, gelişme seyri, hakikat ve hakk ile muhataplık yönü ve Esma-yı Hüsna’ya aynalık cihetini anlatıyor. Yani insanın aynalığını… Akıl, “katre”; kalb, “reşha” ve nefis, “zühre” oluyor. Katre, su damlası veya yağmur damlası demek; fakat gece vaktindeki… Yakamoz damlası, diye bakılabilir. Reşha, bir küpten dışarı sızan ve hemen buharlaşan suya yani su sızıntısına verilen isim; fakat gündüz vaktindeki… Katrede dolunay, reşhada ise güneş yansır. Zühre ise, çiçek demek…

Her insan dünyaya geldiği anda bu üç yön cüz’î yapıda ve potansiyel haldedir. Çocuk anne karnında büyümeye başladığı anda bu potansiyeller yavaş yavaş açılır ve uyanırlar. Asıl uyanmaları ve gelişme yolculuğu bu dünya şartlarında meydana gelir. Bu cüz’î yapılar sırat-ı müstakim üzere de açılabiliyorlar, ifrat ve tefrit ile de…

Akıl, kuvve-i akliye ve düşünce cephesini;

Kalb, kuvve-i gadabiye ve duygu cihetini;

Nefis ise, kuvve-i şeheviye ve cisim yönünü temsil ediyor.

Nefis, hayatın ihtiyaçlarını dış dünyadan emer. Kalb, hayat mekanizmasını öfke ve sevgi gibi duygularla muhafaza eder. Akıl ise,........

© Risale Haber