Geçtiğimiz günlerde Cemalnur Sargut Hanımefendi ile sıcak görüşme yaptım. Kendisine ricada bulundum: -“İslam kültürünün hayvanlar alemiyle ilişkisini lütfen yazın. Çünkü sokak hayvanlarına eziyet edenler, dinlerini yeterince bilmiyor…”

Nitekim bugünlerde yine bir reklam üzerinden köpek tartışması gündemde. Deniyor ki; köpekler, anneler ve çocuklarla aynı kefeye konulmaz...

Reklamla ilgili RTÜK inceleme başlattı...

İnsan gerçekten hayret ediyor. Şefkati ve vicdanı merkeze alan bir inançtan söz edilirken, hâlâ canlılar üzerinden üstünlük tartışması yapılması neyin göstergesi?

Mesele köpeği çocukla-anneyle yarıştırmak değil, mesele, insanın içindeki merhamet hissini kaybedip kaybetmediği…

Hayvan bu tartışmada neden “aşağıda” konumlandırılıyor? Onu değersizleştirmek, aslında vicdanın sınırlarını daraltmak anlamına gelmiyor mu?

Bu sınırlar daraldığında, bundan yalnızca hayvanlar değil, eninde sonunda insanlar da etkilenmez mi?

Bugün karşı karşıya olduğumuz; Kur’an’ın işaret ettiğini ve tasavvuf geleneğinin anlattığını bilmeyen cehalet...

Hayvanı değersiz gören anlayış, kendi insani ölçüsünü farkında olmadan aşağı çekmektedir.

Size İslam’ın köpeğe bakışını yazayım:

KUR’AN’DA KÖPEK AYETLERİ

Aydınlık yüzüyle İslam’ı kavrayamayanların çıkardığı bu tür tartışmalar, beni “Tağut/Kutsal Aldanışın Soyağacı” kitabımın devamını kaleme almaya mecbur bırakıyor.

Kur’an’da köpek adı geçer. Kehf Suresi, 18’inci ayet Yedi Uyurlar’ın uyuduğu mağaranın kapısının eşiğine........

© OdaTV