Το κείμενο αυτό αφιερώνεται στους ερευνητές δημοσιογράφους και τη νομική τους εκπροσώπηση στην υπόθεση του παράνομου λογισμικού. Έσωσαν κάτι ζωτικό από την τιμή της δημοκρατίας μας.

Και οι τρεις γόνοι των πολιτικών δυναστειών της Ελλάδας υπήρξαν μοιραίοι για τη χώρα. Ο πρώτος την έστειλε στα βράχια. Με ασύγγνωστη αμεριμνησία που δεν συγχωρείται. Ο Κώστας Καραμανλής το 2009 εγκατέλειψε πριν το ναυάγιο κι έκτοτε δεν έχει πει μία κουβέντα για τις ευθύνες του. Παρά μόνο, λακωνικός δημοσιολογών, σχολιάζει την επικαιρότητα με κοινότοπους χρησμούς και αφορισμούς…

Μετά, ο Γιώργος Παπανδρέου ανέλαβε τη χώρα στην πιο δύσκολη στιγμή της μεταπολεμικής ιστορίας της. Αντί να τη βγάλει από τα βράχια, την έθαψε εκεί. Είχε ασφαλώς έργο τιτάνια δύσκολο. Δεν είναι βέβαιο ότι ακόμη κι ένας πολιτικός του διαμετρήματος του πατέρα του ή του Κωνσταντίνου Καραμανλή θα τα κατάφερνε. Ο Γιώργος Παπανδρέου όμως θα αποτύχαινε.

Πάντως, σε κανέναν από τους δύο δεν χρεώνεται κακή προαίρεση. Ανεπαρκείς ήταν. Κανείς τους δεν είχε το μέταλλο να ηγηθεί της χώρας στην καταιγίδα. Βρέθηκαν στη θέση αυτή λόγω του επώνυμού τους. Ελληνικός νεποτισμός. Αν είχαν άλλο όνομα, ούτε βουλευτές δεν θα ήταν μάλλον. Δεν φαίνεται να τους ένοιαζε καν, κυρίως τον Καραμανλή. Συμπαθείς –ο Παπανδρέου μάλιστα υγιής στον μεταρρυθμισμό του και σε μια κανονική συγκυρία θα άφηνε θετικό αποτύπωμα – αλλά ως εκεί.

Μπορεί κάποιος να μου αντιτείνει ότι όφειλαν να γνωρίζουν την ανεπάρκειά τους. Όμως αυτό είναι αδιάφορο. Οι προθέσεις στο ποινικό δίκαιο έχουν σημασία. Στην πολιτική, τα αποτελέσματα και μόνο. Μίλησα όμως για ποινικό δίκαιο. Και αυτό αφορά πλέον τον τρίτο γόνο στη σειρά. Από τους τρεις, μακράν ο πιο μοιραίος. Ο πρώτος έριξε τη χώρα στα βράχια κι ο άλλος την έθαψε εκεί. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης την σκυλεύει για δύο τετραετίες. Υλικά και θεσμικά. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει και μάλιστα με τέτοιο βουλιμικό σχέδιο. Γι’ αυτό δεν κάνουμε........

© news247