Bismillahirrahmanirrahim

Âlemlerin Rabbi, Rahman ve Rahim olan Allah’a hamt, Peygamberimize, âline ve sahabelerine salât ve selam ederiz.

Kur’an kavramları, efradını cami, ağyarını mani tanımlarıyla ve bu tanımlara uygun davranış ve eylemlerle hayat bulur. Günümüzde Müslüman’ım diyen her insanın, her gün söyleyip durduğu bu Kur’an kavramları, şiarlar bu kadar güncel olmasına, derin manalar taşımasına rağmen, toplumu, şuurlandırmaya, ayağa kaldırmaya yol açmıyorsa, bunun sebebi, bu kavramları, şiarları ilk kullanıldığı günlerdeki tazeliği ve anlam boyutlarıyla anlayıp kavrayamamış olmamızdır. Mekke’de ilk Müslümanların, bu şiarları ilk duyduğu günlerdeki tazelik, ruh ve heyecan nasıldı? Bir Ebu Zer... Gizlene saklana Mekke’ye geliyor. Allah Resulünü buluyor ve “Bana İslam’ı anlat, Müslüman olacağım” diyor. Ona sadece, “La ilahe illallah, Muhammed’ün Resulûllah” kelimesi söyleniyor. “İşte İslam bu demektir” deniliyor. Müşriklere hitaben haykırmaya başlıyor: “Dinleyin beni. Ben Gıfar kabilesinden Ebu Zer’im. Sizin ilahlarınızı reddediyorum. En büyük Allah’tır. Siz ve putlarınız bir hiçsiniz...” Üzerine çullanıyorlar. Ebu Zer, kanlar içinde kalıyor, komalık oluyor. Burada, Ebu Zer’in yaptığından ziyade bu tevhit kelimesinden ne anladığı ve ona bu sözü öğreten kişinin verdiği ruh önemlidir. Nasıl, bir söz ki, bunu kabul eden kişi, fırlayıp ayağa kalkarak şehrin meydanına koşuyor. Zapt edilmez bir enerjiyle doluyor. İliklerine kadar devrim ve cihat ateşiyle dopdolu hale geliyor. İşte 23 yılda dünyayı saran bir inkılâbın temelinde yatan ruh; “tevhit ve cihat” ruhudur. Erbakan Hoca’mızın eğitimlerde “ilah” kelimesinin ihtiva ettiği anlamları izah ettikten sonra, tevhit kelimesinin, inancımıza ve davranışlarımıza yansıması gereken hali anlatmasının sebebi, yeniden “tevhit ve cihat” ruhunu canlandırmak içindi. Sahte ilahları reddetmeden gerçek bir imanın gerçekleşmeyeceğini bütün Müslümanların idrak etmesi........

© Milli Gazete