Artık çocuk olmak da zor
Artık çocuk olmak da zor
Geçmişte çocuk olmak bugünkünden çok farklıydı.
Çocuklar bakkala, fırına, eczaneye tek başına giderdi. Okula kardeşiyle ya da arkadaşlarıyla yürüyen, saatlerce sokakta oynayan çocuklar vardı. Anneler pencereden seslenene kadar eve dönülmezdi.
Bugün ise birçok anne baba çocuğunu birkaç sokak ötedeki markete bile yalnız göndermeye çekiniyor. Sokakta arkadaşlarıyla saatlerce oynamasına izin vermek bir yana, okuldan eve tek başına dönmesi bile endişe konusu olabiliyor.
Trafik, şiddet, taciz, istismar, kaçınılma korkusu... Insan çocuğunu hangisinden koruyacağını şaşırıyor.
Bu yüzden şimdiki çocuklar biraz "ev tipi çocuklar" oldu. Vakitlerinin büyük bölümünü evde, bilgisayarın, tabletin, telefonun ya da oyun konsolunun başında geçiriyorlar.
Sonra da "Bizim zamanımızda sokaklarda oynardık, şimdiki çocuklar bilgisayar başından kalkmıyor" diye onlardan şikayet ediyoruz.
İyi de çocuklar ne yapsın?
Bir arkadaşım 12 yaşındaki oğluyla arasında geçen bir konuşmayı anlatmıştı. Oğlu,........
