Teknoloji üretim biçimlerini, yapay zekâ meslekleri, dijitalleşme devlet ile vatandaş arasındaki ilişkiyi yeniden şekillendiriyor. Küresel rekabet artık yalnızca ülkelerin büyüklüğüyle değil; bilgi, insan kaynağı, üretkenlik ve değişime uyum kapasitesiyle ölçülüyor.

Böyle bir dünyada siyasetin eski yöntemlerle yoluna devam etmesi mümkün değildir.

Çünkü yeni dönemin siyaseti daha fazla konuşanın değil; daha iyi planlayanın, üretenin ve sonuç alanın siyaseti olacaktır.

Gençliği Bekleme Odasında Tutamayız

Dünyadaki değişimin merkezinde gençler var.

Yeni teknolojiyi onlar kullanıyor, yeni meslekleri onlar öğreniyor, girişimcilik kültürünü onlar taşıyor. Ancak gençlere yalnızca “geleceğimiz” demek artık yeterli değil.

Gençler geleceğimiz olduğu kadar bugünümüzün de ortağıdır.

Onlara karar mekanizmalarında alan açmalı; eğitimden girişimciliğe, teknolojiden üretime kadar kendi geleceklerini kurabilecekleri imkânları sağlamalıyız.

Çünkü bir ülkenin en büyük kaybı gençlerinin başka ülkelerde yaşaması değildir. Asıl kayıp, kendi ülkesinde yaşayan gencin geleceğini başka ülkelerde hayal etmeye başlamasıdır.

Üretmeden Bölüşemeyiz

Siyasetin en zor ama en gerçek cümlesi budur:

Üretmediğimiz zenginliği paylaşamayız.

Devletin görevi yalnızca kaynak dağıtmak değildir. Kaynak yaratacak ekonomik zemini oluşturmaktır.

Tarımı daha verimli, turizmi daha yüksek katma değerli, sanayiyi daha rekabetçi, hizmet sektörünü daha teknolojik hale getirmek zorundayız.

Küçük ülkeler büyük ekonomilerle miktar üzerinden yarışamaz. Ama kalite, uzmanlaşma, hız ve katma değer üzerinden yarışabilir.

KKTC açısından da ekonomik düşüncemizin merkezine bunu koymalıyız.

Daha fazla üretmek kadar daha........

© Kıbrıs Postası