Çin’in teknoloji ve sanayi merkezlerinden Shenzhen’de yürütülen “sıfıra yakın karbonlu topluluklar” modeli, iklim eyleminin artık yalnızca ulusal hedefler ya da büyük sanayi yatırımları üzerinden değil; apartman, sokak, park, otopark, yürüyüş yolu ve elektrik faturası üzerinden de okunması gerektiğini gösteriyor.

World Resources Institute’ta yayımlanan ve Shiyong Qiu, Jiaying Lin, Madeline Palmieri ve Eillie Anzilotti imzasını taşıyan analiz, Çin’in teknoloji ve sanayi merkezlerinden Shenzhen’in “sıfıra yakın karbonlu topluluklar” yaklaşımını kent ölçeğinde somut bir uygulama olarak ele alıyor.

WRI’ın aktardığına göre şehir, sera gazı emisyonlarını azaltmak, enerji maliyetlerini düşürmek, yeşil alanları ve yürünebilir bağlantıları artırmak üzere 113 sıfıra yakın karbon demonstrasyon projesini hayata geçiriyor.

Bu örnek, Türkiye açısından yalnızca “Çin’de yapılan ilginç bir şehircilik deneyi” değil. Tam tersine, COP31’e Antalya’da ev sahipliği yapmaya hazırlanan Türkiye için şehirlerin iklim politikasındaki yeni rolünü gösteren güçlü bir laboratuvar niteliğinde. Çünkü mesele yalnızca daha temiz elektrik üretmek değil; o elektriği daha az harcayan binalar, daha serin sokaklar, daha kısa yolculuklar, daha düşük faturalar ve daha yaşanabilir mahalleler tasarlamak.

Shenzhen’in dersi: İklim eylemi faturadan başlıyor

WRI’ın analizinde dikkat çeken ilk veri, Shenzhen’de hanehalkı elektrik tüketiminin 2023’ten 2024’e yüzde 10,3 artması. Kentte yaz sıcaklıklarının yükselmesiyle klima kullanımı artıyor; bu da özellikle yoğun ve yaşlanan apartman bloklarında yaşayanlar için iklim meselesini doğrudan yaşam maliyeti meselesine dönüştürüyor.

Bu tablo Türkiye’ye de yabancı değil. Yazları uzayan, sıcak hava dalgaları şiddetlenen, büyükşehirlerde soğutma ihtiyacı artan bir ülkede binaların enerji performansı artık teknik bir konu olmaktan çıkıyor.........

© Ekonomim