“Ayakkabıların yeni mi?” diye soruyor yaşlı adam.   Oğlu cevap veriyor: “Evet. On iki Euro’ya aldım.”   “Nereden?”   “Figo’dan.”   Ziyaretçi olarak, hastanenin ameliyat bekleyen hastalar için ayırdığı odalardan birindeyim. Odada hepsi dolu altı yatak var. Yatmaktan sıkılınca hastalar kalkıyorlar ve bir süre sandalyede oturuyorlar sonra yataklarına dönüyorlar. Hepsinin yüzünde ertelenmesi mümkün olmayan ağır bir ameliyatı bekliyor olmanın kapana kısılmış ruh hâli var. Yaşlı adam sandalyede oturuyor. Oğlunun ayakkabıları ilgili verdiği cevaplar, garda durmadan hızla geçip giden bir tren gibi, aklından gitti. Nerede olduğunu anlamak ister gibi etrafa baktı ama sanki sormaya çekiniyor. Daha önce sormuş ve cevabı unutmuş olabilir mi? Gözleri ayakta durmakta olan oğlunun ayağındaki yeni ayakkabılara gidiyor. “Ayakkabıların yeni mi?”  “Evet.” “Nereden aldın?” “Figo’dan.” “Kaça?” “On iki Euro’ya.” Birkaç saniye sonra gene aynı soru.   Adamın oğlu bakışlarını koğuş halkına........

© Diyalog Gazetesi