İnsan hakları mı? Biz ona 'boş reklam alanı' diyoruzİ

Metrobüste kırk yılın başı denk getirip de cam kenarına oturabilen biri Turgut Uyar’dan ‘Göğe Bakma Durağı’ şiirini okumak istemiştir içinden. Ya da köprüden geçerken Redd’den “Manzaraya daldım ses çıkarma” şarkısını mırıldanası gelmiştir…

Ama gök yok, manzara yok. Reklam var.

Ne zamandır dikkatimi çekiyordu bu durum fakat gündem yoğunluğundan fırsat bulup yazamıyordum. İki gün önce yine camları reklamla kapatılmış bir metrobüse denk gelince fotoğrafı çekip paylaştım; meğer konudan muzdarip ne kadar çok kişi varmış. X’teki paylaşım aldı başını gitti.

metrobüse biniyorsun, köprüden geçerken biraz boğaza bakayım diyorsun… o da ne! camlar reklamla kapatılmış. aynı uygulama yht'de de var. şehirler arası yolculuk yaparken yolu izlemek istiyorsunuz ama pencereler reklamla kapatılmış. milletin görüş alanını neden kapatıyorsunuz… pic.twitter.com/jGcMWYndqW— ayşegül kasap (@aysegul_kasap) May 5, 2026

metrobüse biniyorsun, köprüden geçerken biraz boğaza bakayım diyorsun… o da ne! camlar reklamla kapatılmış. aynı uygulama yht'de de var. şehirler arası yolculuk yaparken yolu izlemek istiyorsunuz ama pencereler reklamla kapatılmış. milletin görüş alanını neden kapatıyorsunuz… pic.twitter.com/jGcMWYndqW

Bu sorun sadece İstanbul’daki otobüslerde de yok. Şehirler arası yolculuk yaptığımız Yüksek Hızlı Tren’lerde de var. Oysa uzun yolların en güzel yanlarından biri de........

© Diken