Gençlik, his ve hevesin ötesinde bir istikamet meselesi
Çünkü gençlik, enerjinin ve heyecanın en yoğun yaşandığı bir dönem olduğu kadar, istikamet arayışının da belirginleştiği bir dönemdir.
Bediüzzaman Said Nursî, gençliğin bu yönüne dikkat çekerek Sözler adlı eserinde şöyle der: “Gençlik damarı akıldan ziyâde hissiyâtı dinler.”¹ Bu tespit, gençleri küçümseyen bir yaklaşım değil, insanın gelişim sürecindeki önemli bir gerçeğe işarettir. Hislerin güçlü, tecrübenin sınırlı olduğu dönemlerde insan, bazen anlık bir lezzeti uzun vadeli bir kazanca tercih edebilir. Asıl mesele, gençliği suçlamak değil, bu enerjiyi doğru hedeflere yönlendirecek bir eğitim ve terbiye anlayışı geliştirmektir.
Bugün gençlerimiz bilgiye her zamankinden daha kolay ulaşabiliyor. Fakat bilgiye ulaşmakla hakikati kavramak, seçeneklerin çoğalmasıyla doğru tercihi yapmak aynı şey değildir. Bir genç, dünyanın bütün imkânlarını avucunun içinde taşıdığı hâlde hayatının gayesini belirleyemiyorsa, burada üzerinde düşünmemiz gereken ciddi bir mesele vardır.
Gençliğin ihtiyacı yalnızca sınav başarısı, meslek sahibi olmak ve ekonomik güvence değildir. Bunlar elbette önemlidir. Ancak insanın ne için yaşadığı, hangi ahlâkî ölçülere bağlı kalacağı ve başkalarının hukukuna nasıl riayet edeceği de en az bunlar kadar önemlidir. Bilgi ahlâkla, başarı sorumlulukla, özgürlük ise vicdanla birleşmediğinde insanın gelişimi eksik kalır.
Bu noktada aileye, okula ve topluma büyük görev düşüyor. Gençlere yalnızca ne yapmamaları gerektiğini söylemek yeterli değildir. Onlara niçin doğru davranmaları gerektiğini anlatmalı, söylediklerimizi kendi hayatımızla da göstermeliyiz. Adaleti anlatan bir eğitimci adil,........
