Milâdî 659 senesinde Medine’de doğduğu kabul edilen Zeynelâbidîn’in annesi, son İran/Sâsânî hükümdarı III. Yezdicerd’in kızı Şehrbânû’dur. 

Kerbelâ fâciası yaşandığında henüz çocuk denecek yaşta olan Zeynelâbidîn, hasta olmasına rağmen babasıyla birlikte cenk meydanına çıkmak istediyse de, babası buna izin vermedi. Bu sûretle öldürülmekten kurtuldu ve Hz. Hüseyin’nin nesli onunla devam etmiş oldu. 

Zeynelâbidîn Hazretleri, 712 senesi sonlarında doğduğu yer olan Medine’de vefat etti. Mezarı, Mescid-i Nebevî’nin hemen bitişiğindeki Cennetülbâki Kabristanı’nda, amcası Hz. Hasan’ın yanındadır.

İmam Zeynelâbidîn’den günümüze kadar intikal eden en güzel, en kıymetli hediyesi Cevşenü’l-Kebir münacatıdır. O, bu emaneti babası Hz. Hüseyin’den, o da babası Hz. Ali’den, nihayet o da Resulullah’dan devralmıştır.

Aslı ve kaynağı vahiy olan Cevşen duası, toplam yüz bölümden müteşekkildir. Her bölümde on esma-i İlâhiye ile dua ediliyor. Yekün binbir esma-i İlâhiyeye bâliğ oluyor.

Allah’ın 1001 isim ve sıfatını ihtiva eden Cevşen, aynı zamanda “zırh” manasına gelen müstesna bir dua ve bir münâcattır. 

Üstad Bediüzzaman, üzerimizde taşıdığımız ve her fırsatta okuyarak, yahut dinleyerek istifade ve istifaza etmeye çalıştığımız Cevşen’in hemen başında “takdim” mahiyetinde şunları ifade ediyor: 

“Hz. Peygambere (asm) Cebrail’in (as) vahiy ile getirdiği ve ‘Zırhı çıkar bunu oku’ dediği, gayet yüksek ve çok kıymetdar bir münâcât-ı peygamberîdir ki, Zeynelâbidin’den (ra) tevatürle rivayet edilmiştir.”

Bu ifadeler, bizim için kuvvetli manevî bir senet hükmündedir. Başkaları bu meselede ne derse desin, bizim yakinimize halel getirmez.

Nitekim, yakın dönem Nakşibendî tarikatının önde gelen ve 12. Asrın Müceddidi Mevlâna Halid-i........

© Yeni Asya