Kumara vesile olmamalı, spor ve oyun olarak yapılmalıdır. İster seyirci ister oyuncu olsun. Uyuşturucu gibi hastalık olmasın. Bunları yazarken kadın mahremiyetini yok eden sportif projelerin/akımların ülke olarak milli ve manevi değerlerimiz açısından meydana gelecek yıkıma sebep olup olmadığına dikkat edilme meselesini de yazmalı.

Futbol; meşin yuvarlağın ötesinde kitleleri, cemiyetleri, şehirleri, hatta ülkeleri harekete geçiren türlü sosyal olaylara gebe bir tutkudur. İngilizlerin işgal ettiği ülkelerde insanları meşgul edecek takımlar da kurduğu aşikârdır. Burada “işgal-meşgul” kavramlarına dikkat çekmek istiyoruz. Yahudilerin gizli protokollerinde yer aldığını da unutmayalım. Yahudilerin hedefleri arasında masonluğun kuruluşları vasıtasıyla avama (halka) mahsus eğlencelerle çoğunluğu meşgul etmek gündemlerinden hiç düşmez. 

Spor; sağlığı ve gençliği korumaya yaraması, insanı ibadete ve diğer hayırlı hizmetlere her zaman hazırlıklı tutması açısından tavsiye edilebilir. Oysa futbolda yirmi iki kişi koşuyor (bunlara sporcu diyelim) ama milyonlarca seyirci de esir alınmış çeşitli yerlerde. Peki, daha sonra ne oluyor? Meydana gelen büyük heyecan dalgası ve takım tutma inadı âdeta kara sevdaya dönüşüyor. Ciddi memleket ve millet meselelerine ayıracak zaman kalmıyor. O meseleler çoğunluğun gözünde önemini yitiriyor. Futbol fanatikliği, taraftar dernekleri, maç için toplanmalar, bir araya gelmeler belli bir zamandan sonra fetişizme dönüşerek kitleleri asıl meselelerinden uzaklaştıran bir kitle afyonu hâline geliyor. Tabii insanımız alıştırıla alıştırıla bunun farkında değil.  Futbol; öylesine bir önem kaybına da sebep oluyor. İnsanlar hayır kurumlarına yapacakları yardımdan çok spor kulüplerine para yardımı yapıyor. Medyada, gazetelerde görüyoruz. Falanca kulüp büyük meblağlar harcayarak bir stat yaptıracakmış, filanca transfere şu kadar para verecekmiş. Bu ve benzeri haberlere de alıştırıldık. Çoğunluğu ciddi meselelerden uzaklaştıran uygulamalar yerine, herkes ölçülü olarak sporun........

© Yeni Akit