Galiba yıl 2016 idi. Başakşehir’de bulunan Mehmet Akif İnan Anadolu İmam Hatip Okuluna dışarıdan Kur’an-ı Kerim Dersine giriyorum. Okul o zamanlar, kendi binası olmadığı için Borsa Lisesi ile aynı binada eğitim görüyordu. Binanın üçüncü katında 11. sınıflardan birinde Kur’an-ı Kerim dersindeyiz. Sınıfta Mısırlı, Özbek, Çeçen, Iraklı öğrenciler de var. 

O sınıfta bir öğrenci var, Türk. Kur’anı-ı Kerim dersi de iyi. Kocaman bir çocuk. Lakin bir huyu var: aşırı saygısız ve yaramaz. Öğretmen olarak arkanızı döndüğünüz an sınıfı terörize ediyor. Derslerde onu okul mescidine gönderiyorum orada istediği gibi vakit geçirsin veya müdüre gönderiyorum ki ona başka bir görev versin.

O ders, daha sınıf defterini yazarken başladı saygısızca hareketleri. Her zaman olduğu gibi uyardım. “Evladım, lütfen. Sınıfta 30 arkadaşın bir şeyler öğrenmek için gelmişler. Kur’an temel dersiniz. Yarın mesleğe dayalı sınava girdiğinizde en fazla bu dersin üzerinde durulacak”

Benim yüzüme karşı “tamam hocam” ben arkamı döner dönmez aynı saygısızlık.

Mescide göndermek istedim, gitmedi. Müdüre göndermek istedim, gitmedi; uslu duracağını söylüyor her seferinde “tamam hocam, yapmayacağım hocam” söz veriyor ardı malum.

Sınıftaki öğrenciler hoşnut değil ama bulaşmak da istemiyor, bana bakıyorlar. Demek her ders böyle.

Burada öğretmen ne yapabilir? Ne yapsın? Sınıfta 30 masum öğrenci öğrenmek için........

© Yeni Akit