Eğitim kurumları katliamlar ile sarsılıyor. 15-16 yaşındaki delikanlılar silah kuşanıyor, okula gelip arkadaşlarını kurşunluyorlar.

İnsan fıtratı temizdir, çocuklar masumdur. Kötülüğü büyüklerden öğrenirler.

Turgutlu’da 15 yaşındaki bir meslek lisesi öğrencisi dedesinin tüfeğiyle arkadaşlarına kurşun yağdırmış, 11 arkadaşını yaralamış, yaralılardan 3 tanesinin durumu ağır.

15 yaşındaki delikanlı arkadaşlarını vurma fikrini nereden aldı?

Arkadaşlarını vurma düşüncesine nasıl sahip oldu?

Ailesi, kardeşleri, anne ve babası, okul arkadaşları onun bu düşüncesinden neden haberdar olmadı? 

Oldularsa neden tedbir alınmadı?

Paris’te bir “Ailede Çocuk Eğitimi” konulu bir konferans verdim. Mihmandarım Din Eğitimi Ataşesi Ahmet Demirel, ertesi gün bir ailenin aradığını, bizi kahvaltıya davet ettiğini söyledi ve sordu:

Olumlu cevap verdim, gittik.

Kucağında 1.5 yaşında çocuğuyla bir hanım ve mühendis bir bey bizi karşıladı. Üç ve 5 yaşlarında iki erkek çocukları daha vardı. Sofraya oturduk.

-Hocam, çocuklarım var, görüyorsunuz. Şu üç yaşındaki oğlum evdeki bütün metal eşyayı kırar, bakın kapı ve pencerelerin kolları yok. Kızdı mı masayı yumruklar, sofradaysak bütün yemekler yere iner. Gece gündüz fark etmez, kızınca kapıyı çarpar, sokağa fırlar. Gündüz ise kolay buluruz ama gece saatlerce çocuk aradığımız olur. Ne yapalım?

Afalladım. Ömrü eğitimle geçen bir eğitimci olarak böyle bir problemle ilk defa........

© Yeni Akit