TARİHÇEYİ HAYAT EKSENİNDE İTTİHAD’I İSLAM!!!(5)

Bediüzzaman Said Nursî’nin talebeleri tarafından derlenen ve 1958 yılında neşredilen Tarihçe-i Hayat eseri, onun hayatını anlatırken aynı zamanda İttihad-ı İslam (İslam birliği) davasını da pratik ve tarihi yaşanmış olaylar ve tanıklarıyla gözler önüne serer. Tarihçe-i Hayat’ta yer alan hutbelerde, savunmalarda ve mektuplarda İttihat ve İslam tahlili ve analizi şu temel eksenler üzerine kuruludur:

İttihad-ı İslam’ın Temeli:

İman ve Kur’an Kardeşliği

• Maddi Siyaset Yerine Manevi Birlik: Bediüzzaman, İslam birliğinin günlük politik ittifaklarla değil, Kur’an’ın sunduğu iman kardeşliğiyle ve muhabbetle kaim olduğunu vurgular. Müsbet (Pozitif) Milliyetçilik: Irkçılığa ve menfi milliyete karşı çıkarak, İslâmiyet milliyetini bağlayıcı ana unsur kabul eder.

• Asrın Marazları: İslam dünyasının geri kalmasının temelinde cehalet, zaruret (fakirlik) ve ihtilafın (anlaşmazlık) yattığını savunarak, bunlara karşı bilimi ve dini harmanlayan çözümler önerir.

Tarihçe-i Hayat’taki Yansımaları

• Şam Ehl-i İslâmına Hitap: Eserde geniş yer bulan Hutbe-i Şamiye tahlillerinde olduğu gibi, İslam âleminin dâhili kavgaları bırakıp manevi reçetelere sarılması “on binlerce dinleyici ve beklenen vazifeler’inde n de dahil olduğu “hutbede gerektiği gibi anlatılır. Siyasetten Tecrit: Siyasal İslamcı veya günlük partizan çekişmelerin İttihad-ı İslam’ın ruhuna zarar vereceğini belirterek, hizmetin merkezine imanı ve ahlakı koyar. 

İttihad-ı İslam tahlilini daha derinden incelediğimizde esas olan konuların ve analiz etmemiz gereken başlıkların;

• Hutbe-i Şamiye ve diğer eserlerdeki reçeteler..!

• Menfi ırkçılık eleştirisinin detayları..!

• Medresetü’z-Zehra projesinin birliğe katkısı..! olarak karşımıza çıkar!!!

Selefler, İslamiyet Milliyeti ve Nur Talebelerinin........

© Yeni Akit