Eskiden bir düzeni vardı her şeyin;

fazlalıklar saklanır, eksikler sessizce tamamlanırdı.

Kapı eşiğinden anlaşılırdı evin hâli, bir susuşla korunurdu onur.

Her şey yerini bilirdi; göze sokulmazdı ne varsa.

Sözden çok niyet dolaşırdı odalarda,

utanmak insanı insana bağlardı.

Bakışlar konuşur, fazla olan geriye çekilir,

eksik olan sabırla beklerdi.

Markette alınanlar, çocukların gözüne ilişmesin diye

siyah poşetlere saklayan babaların çocuklarıydık........

© Van Havadis