Geçtiğimiz hafta iyilikle ilgili yazımı okuyanlar hatırlayacaktır. İyiliğin tarifini yapmak kolay olsa da iyi insan olabilmek o kadar kolay değil ve nasip meselesi herhâlde…

Acaba gerçekten iyi insan olmak çok mu zor?

Belli bir şeye ihtiyacı olan, mesela ilaç, gıda vb. ya da maddi manevi sıkıntısı olan yardıma muhtaç hâldeki insanların, ihtiyacını karşılayıp sevindirmek, genellikle iyi insanların işi ve erdemidir.

Cenaze namazından sonra imam sorar ya “merhumu nasıl bilirdiniz?” diye. Acaba bu soruya âdet olarak cevap verenler dışında, içtenlikle onun iyi bir insan olduğuna şahitlik edecek en az dört kişi var mıdır?

Çünkü dünyada kalpler, ahirette ise cennet iyi insanların yeridir.

Kazanılması zor olan bu iki yerde olmak için artık bu zamanda çok gayret ve çok emek de istemiyor. Çünkü iyilik yapmak için çabalayanlar o kadar azaldı ki dünya sanki kötülerin vatanı gibi oldu.

İnsan her zaman iyilik yapamayabilir. Hiç kimseye kötülük yapmamak da iyiliktir. Çünkü bizim dinimizde ve geleneklerimizde zarar vermemek fayda sağlamaktan önce gelir.

"İyilik dağa çıkar kötülük dağdan aşağı yuvarlanır" derler ya hani, olsun, aldırmayalım. İyiler zaten aldırmadılar...

Bu dünyadan göçerken, iyi insanlar o kadar güzel ve o kadar........

© Türkiye