Hazreti Cebrail'in getirdiği ipek üzerinde şöyle yazıyordu: "Kıyamet günü günahkâr mümin kadınlara Fâtıma kulumu şefaatçi tayin ettim. Bu hüccet elinde bâki kalsın."

Hazreti Fâtıma, evlenme çağına gelmişti... Peygamber Efendimiz (sallallahü aleyhi ve sellem), bu durumu müşahede etti ve; “Eğer annesi Hatice hayatta olsa idi, şimdi çeyizini hazırlardı” diye düşündü. O anda hazreti Cebrail geldi ve şöyle dedi:

- Yâ Resûlallah! Hak teâlâ hazretleri sana selâm ediyor. Hiç merak etmesin. Kızı Fâtıma'nın bütün ihtiyaçlarını, elbiselerini Cennetten temin edip, yakında mümin ve sadık bir kulumla evlendireceğim, buyurdu.

Resûlullah Efendimiz, bu sözleri duyunca şükür secdesi yaptı. Cebrail aleyhisselâm geri döndü. Elinde bohça ile örtülü bir altın tepsi ve yanında bin melek vardı. Arkasından Mikâil, İsrafil ve Azrail (aleyhimüsselâm) üzeri bohça ile örtülü bir altın tepsi ve tazim için her biri bin melek ile geldi ve dedi ki:

- Ey Allahın Resulü!........

© Türkiye