Her zirvesinde hep aynı dilek ve temennilerde bulunuldu.

Son yıllarda insan haklarına değinilmeyen Birleşmiş Milletler Genel Kurulu’na şahit olundu mu?

Uluslararası hukukun üstünlüğünden bahsedildi.

Dünya barışının altı çizildi.

Peki, bunca sözün ve temenninin karşılığı neden bir türlü sahada görülmedi?

Dünyada artan açlık, derinleşen krizler, alıp başını giden çatışmalar dilin söylediğini kulakların duymadığını gösterdi.

Kendi söylediklerine kendileri dahi inanmayanlar tüm olayları kılını bile kıpırdatmadan izledi.

Maalesef onlar için her şey sayılardan ibaretti.

Şurada şu kadar çocuk öldü, buradan bu kadar insan göç etti.

Anca çetele tutulup raporlar hazırlandı, açıklanan rakamların dünyanın vicdanının iflasını gösterdiği umursanmadı, bir türlü harekete geçilmedi.

En büyük hata, insana dair ne varsa yok etmek arzusunu her anlamda ortaya koyarak harekete geçen İsrail’i durdurmak için hiçbir şey yapılmamasıyla işlendi.

Nitekim sözde medeni dünyanın terör ve soykırım suçuna sessiz........

© Türkgün