Ζητάμε από τους νέους να κάνουν παιδιά σε μια χώρα που δυσκολεύονται να ζήσουν
Δεν μπορείς να «μιλάς» για δημογραφικό όταν μια γενιά παλεύει πρώτα να επιβιώσει
Τα τελευταία χρόνια, η συζήτηση γύρω από το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας επανέρχεται όλο και πιο έντονα στον δημόσιο διάλογο. Πολιτικοί, θεσμικοί φορείς και αναλυτές αναγνωρίζουν ότι η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με μία από τις μεγαλύτερες κοινωνικές και εθνικές προκλήσεις των επόμενων δεκαετιών.
Και πράγματι, οι αριθμοί είναι ανησυχητικοί.
Λιγότερες γεννήσεις, γήρανση του πληθυσμού, φυγή νέων ανθρώπων στο εξωτερικό, καθυστέρηση δημιουργίας οικογένειας και συνεχής μείωση του ενεργού πληθυσμού.
Όμως, πίσω από τους αριθμούς υπάρχει μια πραγματικότητα που συχνά αποφεύγουμε να δούμε κατάματα.
Δεν μπορείς να μιλάς για δημογραφικό όταν μια ολόκληρη γενιά παλεύει πρώτα να επιβιώσει.
Η νέα γενιά δεν αρνείται την οικογένεια - φοβάται το μέλλον
Τα τελευταία χρόνια, οι νέοι στην Ελλάδα μεγάλωσαν μέσα σε διαδοχικές κρίσεις:
οικονομική κρίση, ανεργία, χαμηλούς μισθούς, ακρίβεια, στεγαστική κρίση, ενεργειακή κρίση, εργασιακή ανασφάλεια, και ένα διαρκές αίσθημα αβεβαιότητας για το μέλλον. Κι όμως, την ίδια στιγμή, ένα μέρος του δημόσιου λόγου αντιμετωπίζει συχνά τους νέους περίπου ως «ανεύθυνους», επειδή καθυστερούν να δημιουργήσουν οικογένεια ή να αποκτήσουν παιδιά.
Σαν να πρόκειται απλώς για μια αλλαγή νοοτροπίας.Σαν να μην θέλουν ευθύνες.Σαν να επιλέγουν συνειδητά μια ζωή χωρίς οικογένεια.
Η πραγματικότητα, όμως, είναι πολύ πιο σύνθετη και πολύ πιο σκληρή.
Όταν η επιβίωση προηγείται της δημιουργίας οικογένειας
Πώς μπορεί ένας νέος άνθρωπος να σχεδιάσει το μέλλον του όταν:
δυσκολεύεται να νοικιάσει αξιοπρεπή κατοικία, αδυνατεί να αποταμιεύσει, εργάζεται με μισθούς που συχνά δεν καλύπτουν το πραγματικό........
