HAK ŞERLERİ HAYREYLER

Devamını biliyorsunuz;

"Zannetme ki gayreyler /Arif anı(onu) seyreyler/Görelim Mevlam neyler / Neylerse güzel eyler.

Kimden? Erzurumlu İbrahim Hakkı hazretlerine ait.

Neden böyle bir giriş yaptım?

Hepimiz hergün hayatın içinden romanlara, şiirlere, dizilere konu olabilecek olay veya kişilere şahit olur veya dinleriz. Şaşırır, ürperir ya da hayret ederiz. Hayran kaldıklarımız, gıpte ettiklerimiz de olur.

Bugün çalıştığım hastanenin kantinine muhtemelen ikinci defa gittim. Çay almak için sıradayım, önümde birkaç kişi var. Sıra gelince "çay" diyorum. Çalışanlardan biri beni herhalde tanıdı ki, personel misiniz dedi. Evet deyince çayı indirimli fiyatla verdi. Bilmiyordum. Hasta az olduğunda ya muayene odasında ya da bahçeye çıkıp, bir yere oturup kitabımı okuyorum. Yine öyle oldu.

Az sonra bir bey geldi. Kendini tanıttı. Sizin burada çalıştığınızı biliyorum ama kantinde veya bahçede pek rastlamıyordum dedi. Ben de izah ettim. Buyurun oturun dedim, ondaki samimiyeti ve güven veren sıcaklığını görünce. Geçen gün bir hastanın elinde Beyaz Zambaklar Ülkesinde kitabını gördüm. Kitap okumayı çok severim. Kitabı sizden aldığını söyleyince gözüm ve gözlerim sizi arar oldu. Şimdi görünce de hemen yanınıza geldim dedi. Çayımı yudumlarken, ben de size bir şey ısmarlamam gerekiyor deyip, Türk kahvesi teklif ediyor. Onu geri çevirmemek adına, peki, diyorum. Ayrılıyor ve 10 dk sonra kahve ile tekrar geliyor. Sohbet kaldığı yerden devam ediyor.

Muhabbet kitap, okumak, düşünmek olunca bizde güller açıyor; okuyan, okumaya istekli bir kişiyi görünce seviniyorum. Aslında o kişi ilk farzı (emri) anlamış ve Allah'ın insanda görmek istediği ilk vasfa ulaşmış, itaat etmiş oluyor. Olgunlaşmaya, insanlaşmaya, medenileşmeye aday veya o yolda oluyor zaten. Eğitim; veya terbiye diyelim,........

© tarihistan.org