ssaltanerkan@gmail.com

Güzel soğuk ve uzak şehrin geçmiş zamanına yazılı tanışıklığın, yıllar sonra bir sevda’ya yol almasındaydı çıkışı.

Ayrı yılların kayıp olduğu neden sonra gözgöze gelince anlaşılmasındaydı.. ve ardarda ne çok sayılmasındaydı keşkelerin.

Yüreklerde varlığı yokluğu bilinmeyip, çağlar öncesi yaşanmış bir aşkın yeniden yaşanıyor kadar bilinmesindeydi sırrı..

Süre gelmeyen bir sevdanın, sürdürülesi bir hayatın temeli olmasındaydı büyüklüğü.. Ömrün kıymetli her gününün çoğunu geride bırakmış, kalan zamana çok şey sığdırmaya çalışmanın telaşındaydı… ve ayrı geçmiş her saniyeye yanıyor olunmasındaydı hayıflanmalar..

Büyüdükçe özlenen, özlendikçe büyüyen sevdadan öte hesaplaşmalardı içten içe… Heba edilmiş ömürler, yaşanamamış yıllar, çalakalem yaşanmış sevdalardı ve daha nelerdi ömrün yaz’ında yanan.. Ama sonbahar da bahardı vuslat. Ve ne güzeldi karşılıklı sevebilmenin karşı konmaz güzelliği. Sınırsızca, pervasızca, özgürce … Alabildiğince yürekten, olabildiğince gönülden, dursuz duraksız bir akmayla kalpten kalbe…

Sevilmekten bile, sevmek kadar emin olabilmekti nirvana… oradalardı.. Avuçlarında saklasınlardı, yüreklerindekileri. Değilmi ki kendi nazarlarından sakındıklarını kimlerden korusunlardı.. Uzak şehrin soğuk iklimini unutmuşlardı çokça zamandan ötrü.. Bir sabah bu sevda Hatırladı iklimi Yoktan sebepten, Üşüdü hepten.. Bahar gelir, gül açar umudunu kırmadan..

© Tanyeri Haber