Cahit Kılıç: Gören desin Xaço’nun xençeri var!
Cahitkilic54@gmail.com
“Ben” demekten hicap duyan bir bende-i hakirim ama gelin görün ki, yazarken ben demek zorunda kalıyoruz! Affola! *** Ben, memleket demekten hoşlanmıyorum. Arapça asıllı bu kelime, “Melik’in mülkü” anlamındadır. Birden fazla olunca da “memaliki” oluyor. Yani kral hazretlerinin ülkesi… Hani “Cumhuriyettik” biz? *** Ülkem diyorum ben… Canım ülkem… Belki de dünyada en çok canım ülkemde “kavram kargaşası” yaşanıyor! Kavramlar, bilgelerin kaleminde, dilinde, belleğinde, beyninde anlam bulur! Ve çağın iletişim araçları ile halkın geneline yansır! Hem avama, hem de havasa! Burada bir beis yok! *** Ancak… Çağın iletişim araçlarına lümpeni doldurursanız; o da el etek öpen bir “oligarşi” topluluğuna dönüşür! “Aristokrasi” yerine “Lümpen Oligarşisi”… Bizim dilimizde dersek: Zırcahil ama kullanışlı güruh! Al sana kavram! Tepe tepe kullan! Kullanıyorlar da zahir!........
